๊ดด

ขึ้นมาเพราะไม่อยากให้พรพระพายอยู่คนเดียวก็สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่กำลังระเบิดออกมา รู้ว่าพรพระพายต้องอด

ายคามือ” พรพระพายกัดฟันกรอดๆ ใบหน้าสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีตเพื่อให้สมกับการเป็นเจ้าสาวแสนสวย

้วย นั่นเพราะเธอเองก็โกรธกับสิ่งที่ราเชนได้ทำวันนี้เหมือนกัน ดีแล้ว

จริงๆ” แวนดี้ยิ้มเจื่อนๆ เพราะคิดหาคำด่าราเชนที่เหมาะสมก

พราะสนิทกันมาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย แค่มองตาก็รู้ว่าอีกฝ่ายคิด

มดาๆ ได้มาพบรักกับหนุ่มหล่อจากสังคมโก้หรู นั่นทำให้การใช้ชีวิตของพร

หม้าย’ เพราะภาคินเสียชีวิตในคืนส่งตัวเข้าหอ ผ่านมาหลายปีก็ได้พบรักครั้งใหม่และเมื่อชั่

ี้” พรพระพายรู้สึกอย่างที่พูดจริงๆ นั่นเพราะไม่คิดว่ามันจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ก

่ต้องเป็นหม้ายถึงสองครั้ง พรพระพายยิ้มเห

ัน ไม่งั้นจะทำแบบนี้เหรอ” สิปางเอ่ยขึ้น นั่นเพราะเธอเองก็มองราเชนผิดไปเหม

้แค่คั่นหูจริงๆ” น้ำเสียงของแวนดี้ติดเย้ยหยัน ความดีที่ราเชนเคยสร้างไว้ตอนนี้พังราบเป็

วที่งานแต่งงานวันนี้มันล่ม ดี

นด้วย อย่างน้อยๆ พรพระพายก็มีคุณพระคุณเจ้าคุ้มครอง เพราะท่านคงช่วยถีบส่

จ้งยกเลิกกับทางโรงแรมไปเลยไหม” สิปางร

่ต้อ

ราะอะไร พรพระพายถึงยังไม่ยอมยกเลิกงานเล

้ายกเลิกเขาก็คงต้องทิ้ง เอางี้ไหม…” พรพระพายเสนอความคิดที่

แม้จะเสียใจหนัก แต่พรพระพายก็ยังคิดถึงคนอื่น แ

ขกคนสำคัญในค่ำคืนนี้ได้จากที่ไหน รับรองได้ว่าแขกทุกคนต้องประทับใจก

ขึ้น เพราะหลังจากนี้คงต้องไหว้

มก่อน เพราะต้องการให้พวกเขาเปลี่ยนเวลาจัดงานให้เร็วขึ้น จะได้สะดวกกับแข

่ไม่มีน้ำตาให้ร้องอยู่ๆ น้ำตามากมายก็พรั่งพรูไห

ของพรพระพายไปมา จากนั้นเธอก็แค่ยืนนิ่งๆ ปล่อยให้เพื่อนร้องจนพอใจ คนภายนอกที่ไม่รู้จักตัวต

พรพระพายตรงข้ามกับลุคที่พวกเขาคุ้นชิน เธอคือเ

พระพายคนเดิมกลับมา เสียงสูดอากาศเข้าปอดดังขึ้นหนักๆ จากเธอพร้อมกับใช้หลังมือป

องตัวเองในกระจกบานใหญ่ สภาพของเธอตอนนี้ดูไม่ต่างจากผีซอมบี้

เองแถมยังยิ้มเหยียดให้กับโชคชะตาอีกต่างหาก ก่อนจะก้มมองแหวนเพชรเม็ดโตบนนิ้วนางข้างซ้

เสียดื้อๆ แหวนวงนี้มันไม่มีค่าสำหรับเธออีกต่อไปแล้ว แต่…มันอาจมีค่าสำหรับคนอื่นก็ได้ เมื่อ

้วแก คราวนี

อเค” แวนดี้เอ่ยรับขึ้น ก่อ

านที่จัดงานแต่งงานสุดโรแมนติกที่ตอนนี้กำลังถูกเปลี่ยนไปเป็นงานเลี้ยงสำห

กๆ จะทานกันหมด สิปางจึงจัดการประสานงานให้รถนำอาหารทั้

งาน แม้มันจะไม่ใช่คำอวยพรในงานแต่งงานอย่างที่เธอคิด แต่มัน