นคนใจเสาะจริงๆ กลัวไปหมดว่าถ้าพูดบ

ิก” เอ่ยบอกจบโสภิตาก็เดินตรงไปยังประตูเพื่อจะออกไปจ

ุณห

ฉันจะกล

ๆ ก็ไม่หลีก เราต้อง