วไว้ “เธอเป็นอะไร？ สีหน้าดูไม

ม่ไปโร

ดตัวลงบนแขนของเฉินฝาน และตอบอย่างอ่อนแ

เห็นได้ชัดว่

อ？” เฉินฝานไม่อยากจะเชื