ยู่หน้าบ้านหลังงามริมหาดทรายสวย ใบหน้าเรียวสะอาดไร้เครื่องสำอางนั้นเกลี้ยงเกลาละมุนละไมมากกว่าจะสวยผุดผาดจน

สดใส จมูกเรียวเล็กแม้ไม่โด่งเป็นสันแต่ก็งดงามได้รูปรับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อด้วยวัยสาวยามยิ้มแย้มอวดไ

อ่ยทักบุตรสาวคนเล็กเมื่อเห็นว่าเย

ดนไล่ออกค

้นะลูก อีกแค่เทอมเดียวมนก็จะเรียนจบแล้ว ไม่จำเป็นต้องทำงาน

ำให้มนขยันและฉลาดทันคนนะคะ” สาวน้อยยิ้มร่าแล้วมาแย่งสายยางจากมือ

ียร์หรืองานชุมนุมสินค้าต่างๆ และทุกครั้งสาวน้อยก็จะกลับมาบ้านด้วยใบหน้าบูดบึ้งและน้ำตานองหน้าในตอนแรกๆ ที่ทำงาน แต่พอทำไปนานเข้ามนตราก็เรียนรู้ลูกล่อลูกชน และวิธีการหลบหลีกเอาตัวรอดจากบรรดาเฒ่าหัวงู หนุ่มขี้หลีทั้งหลายแหล่ จากเพื่อนสาวๆ ที่ทำงานด้วยกันจนสามารถทำงานได้อย่างมีควา

ือนจะโผล่มา หรือไม่ถ้าเงินหมดก็จะมาหาเรานะคะ นี่ก็สามเดือ

ชอบเที่ยวเตร่แม้จะมีงานทำเป็นหลักแหล่งในตำแหน่งหน้าที่คนขับรถของบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่ง แต่ทุกๆ เดือน หรือบางทีก็อาจจะสามเดือน

ลูกชายจะเป็นอย่างไรแต่ผู้เป็นพ่อก็ยังห่วงหาอยู่นั่นเอง หากเ

กครั้งเลย ไม่รู้ว่าพี่เมืองเป็นอะไรไหมน

นยุ่งหรือ

าอีก มนรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้ค่ะพ่อ

อะไรมั้ง

เรามีกันแค่สามคนหากไม่มีใครคนใดคนหนึ่งมันก็

กลับเรือนเล็กกันเถอะ ไปกิน

ดและหนักใจทั้งห่วงบุตรชายบุตรสาว... เขามีเวลาอยู่อีกไม่นาน

ี่อยู่กับพี่เถอะคนดี... อย่าจากพี่ไป

่คว้าไปกลางอากาศเหมือนจะคว้าอะไรสักอย่างไว้กับตนให

อยยิ้มมานานกว่าสองปีของตนอย่างอ่อนล้า... ตั้งแต่เขาได้สูญเสียคู่หมั้นไป เขาไม่เคยนอนหลับสนิทเลยสักครั้ง ทุกค่ำค

ไม่เคยใส่เสื้อผ้านอน... ยิ่งเมื่อเขาต้องอยู่อย่างเดียว