ว” ยายสร้อยเอ่ยเสียงตื่นเต้น เดาจา

๋ยวจะมืดก่อน ส่วนไข่เจี

มืดเพราะหมดแสง “ส่วนเรื่องนั้น หนูจะเล่าให้ฟังตอนกินข้าวจ้า” ไข่ไก่ใบใหญ่ๆ นิรดากะเทาะ

ฉวยผ้าถุงเก่าๆ ที่พาดไว้บนราวไม้ข้างบ้านหลัง

ี่อยู่ไม่ถึงวันที่นิรดาโตเป็นสาว เด็กคนเดียวกันกับคนที่กอดนางไว้พร้อมกับร่ำไห้ปานใจจะขาด เมื่อข่าวร้ายมาเยือน

ึ้น หากอะไรที่นิรดาทำได้ เจ้าตัวจะแย่งมาทำไว้เสียเอง นางรักและเป็นห่วงหลานส

่หน้าไปที่หลังบ้าน บริเวณนั้นไม่มี

่มอีกอย่าง แถวนั้นต้นตำลึงขึ้นหนาแน่น ยอดอ่อนๆ ก

ับที่ให้หลานสาวนั่ง แต่ยังไม่กลับไปที่บ้าน อยู่รอจ

ขอแค่เธอมีชีวิตถึงวันที่นิรดาสามารถยืนด้วยขาของตัวเองได้ นางไม่ได้ขอโชคลาภ ไม่ขอให้ตนเองร่ำรว

ำลึงผัดน้ำมัน สองยายหลานก็ร่วมรับ

ที่หลานสาวจะเล่า

่ะยาย” เอกสารที่นิรดาเอามาจากบ้า

ตาของนางมองไม่ชัดเสียแล้วยามกลางคืน “ยาย

ลัยเปิดเกือบ5เดือน ช่วงนั้นนิรดาเองก็วางแผนที่จะทำงานเพื่อเก็บเงินสักก้อน แม้จะรู้ดีว่าเงินก้อนนั้นไม่มีวันพอกับค่าใช้จ่ายหากเธอหวังจะเรียนต่อ แต่เมื่

ป็นห่วง” ยายสร้อยเอ่ยเสียงเครือ ตัวแปรสำคัญคือเรี่ยวแรงและอายุของตนเอง หากทำแทนได

สาวก้มหน้าลง ความฝันของเธอต้องใช้

ด้วยกันนะ ยายอยากเห็นนิ

สาวมีอนาคต...นางขอแค่ให

าจะคว้าปริญญา

วของยายสร้อยไว้ พร้อมกับซุกห

ินทางไกลครั้

ียมตั้งแต่วันนั้น เธอเตรียมพร้อมกับการสอบ

วนใหญ่ นิรดาเคยอ่านผ่านตาและอาจารย์ประจำวิชาเคยติ

ไปพบ เมื่อท่านรู้ข่าวที่น่าจะเป

ท่านนั้นทำให้ความฝันของนิรด

ญ่เที่ยงจะเป็นคนเซ็นรับรองให้ จากนั้นก็รอวันคัดเลือก และหากสมหว

หนือ เมืองหลวงของ เบลเยียม คือ กรุงบรัสเซลส์ไม่น่าเชื่อว่าประเทศที่เธอตั้งใจจะไปเยือนมีขนาดเล็กกว่าประเทศไทยถึง สิบเจ็ดเท่า สภาพอา