ค์รัชทายาท

ะเอียดอ่อนสวย ทว่าน่าเสียดาย ที่ความงดงามเหล่านั้นต้องถูกสายตาและท่าทางอันหยิ่งผยองหวดดีทำลายภาพลักษณ์จนสิ้น นางคนนี้เป็นบุตรสาวคนโตของขุนศึกผู้ยิ่งใหญ่แ

้าอีกฝ่ายไปโดยมิได้ใส่ใจสักนิด ทำราวกับจางเสวี่ยหรงเป็นเ

ฉยใช่ก็พลันเดือดดาล นางกางแขนวาดออกไปขวางทา

้าควรซุกหัวอยู่แต่ในจวน อย่าโผล่หน้าออกมาอีกเลยจะดีกว่า เพ

ตาแวบหนึ่ง เบื้องลึกในแววตาคู่นี้ทั้งเย็นชาและเฉียบคมประดุจมีดกริชเล่มหนึ่ง ปราศจากระลอกคลื่นอารมณ์ใดผันผวนเจือผสมอยู่เลย นั่นกลับทำให้จ

ไฉนไม่เอาเวลานี้ไปคิดหาวิธีร่

ยในกลับเน่าเฟะ ถึงแม้เซียถงเจ้าของร่างเก่าจะเคยใช้ชีวิตแลกชีวิตช่วยเหลือเขาเอาไว้ แต่อีกฝ่ายกลับไม่เ

ลือเกิน ที่ยอมทิ้งชีวิตอันมีค่าเพื่อช่

ว ก็หลงดีใจคิดว่า อีกฝ่ายกำลังหวาดกลัวตน จึงเชิดค้

ากพบเจอข้าอีกล่ะก็ จงอ้อมเดินไปทางอื่

งไม่มีใครกล้าชี้นิ้วสั่งด้วยถ้อยคำที่หยาบเหยียดปานนี้ กระทั่งนักฆ

่กับว่าเจ้าจะ

ไม่สนใจอันใดอีก แต่ทันใดนั้นพลันมีสายลมหนา

็บทั้งห้าของจางเสวี่ยหรงที่พวยพุ่งฉกเข้าใส่ หวังจะฉีกกระชากเสื้อผ้าบนเรือน

เพียงเบี่ยงร่างไปทางซ้ายปรับทิศองศาแตกต่างเล็กน้อย ก็สามารถเลี่ยงห

ลายเป็นความว่างเปล่า คู่ขาที่ยืนหยัดก่อนหน้ากลับถูกเซียถงตวัดขากวาดลานวัดใส่จนล้มคะมำนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น มือเรียวยาวสีขาวผ่องข้างหนึ่งจับกดไหล่อีกฝ่ายติดแน่นใน

กรึ? ไฉนมันถึงสามารถเอาชนะข้าได้ภายในกระบวนท่าเดีย

อยข้า! ปล่

ใหญ่ ชั่วขณะต่อมาค่อยส่งเสี

ดียว เชื่อหรือไม่ว่าข้าสา

งบีบคออีกฝ่ายแน่น ก่นเ

ลึงงันค้างแข็งอยู่กันที่ อ้าปากกว้าง เบิกตาโตแทบถลน นี่มิใช่ว่าเซียถงเป็นนังอัปลักษณ์แสนขี้ขลาดที่เคยรู้จั

...เจ

ิตสังหารข้นคลัก ทว่าในท้ายที่สุดกลับต้องเบี่ยงสายตาเลี่ยงห

พร้อมลุกขึ้นยืน จากนั้นค่อยเหลียวหางตาเหลือบมองจางเสวี่ยหรงอ

ากเกินพอแล้วที่จะสังห

งก็เดิน

างเสวี่ยหรงและคนอื่นๆกลับไม่รู้สึกอบอุ่นเลยแม้สักนิด ใ

ข็งแกร่งเหลือเกิน! นางสามารถเอาชนะจางเสวี่ยหรงที่มีระด

ว่าองค์รัชทายาท แต่เนื่องจากนิสัยประจำตัวที่ขี้ขลาดตาขาวจนกล

็บสาหัส นิสัยก็ดูจะเปลี่ยนไปมาก แต่อย่าว่าอย่างโน่นนี่เลย อ

ลับมายังเรือนหลังน้อยของตน ไมนานอิ๋งเอ๋อร์ก็รีบวิ

์รัชทายาทเสด

หรูหราสีม่วงตัดทอง ผมเผ้าถูกรวบสูงปักด้วยปิ่นหยกเขียว ใบหน้าหล่อเหลาราวกับคมมีดกรีดใจของเหล่าสตรี ดวงตาคู่นั

เขามีเหล่าองครักษ์หลายคนกำลังถือหีบสมบัติล้ำค่าม

้เอ่ยปากอันใด ไป๋หลี่เ

ให้ทราบเสียก่อน เจ้าอย่าหวังที่จะให้องค์รัชทายาทผู

ไว้ตรงหน้าของเซียถง แววตาคู่นั้นที่จับจ้องใส่เซียถงมันอัดแน่นไ

ห้แก่เจ้า ถือเป็นการตอบแ

คับให้เขาเดินทางมายังจวนเสนา

ับเจ้าเล่ห์เป็นอย่างยิ่ง คงอยากจะใช้หนี้บุญคุณนี้เป็นข้ออ้า

ารไม

หลือบสายตามองไป๋หลี่เย่เลยเช่นกัน ทว

ร์รับของท

้นดวงตาของนางก็มีน้ำตาเอ่อล้นออกมา นางรีบวิ่งต

ด้! นางยอมกลายมาเป็นคนพิการไร้ลมปราณเพื่อช่วยชีวิตท่าน…น

๋อร์ ยื

อ๋อร์ที่ได้ยินดังนั้นกลับไม่แม้แต่จะเคลื่อน

ณหน

หลายส่วน กระทั่งน้ำเสียงเอ

ำเป็นต้องให้ค

แสนเย็นชานี้ อิ๋งเอ๋อร์ตก

่งยโสจองหองที่เร้นแฝงในดวงตายิ่งเข้มข้น

จ้ายังมี

่านเองคงกล่าวในสิ่งที่ต้องการจะกล่

นใจอีกต่อไป เจ้าของร่างเก่าชอบเดน