m Ta

บมาถึงโต๊ะ พี่เอกก็เอ่ยถาม พลางชะเง

้พี่ๆ ทั้งสองคน หางตาเหลือบไปมองเจ้าของร่าง

ู่นะเว้ย” ผมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวตรงข้ามกับพี่

ผมเป

พี่เอก จู่ๆ พี่แกก็ชิงตัดบทผมไปดื้อๆ ก่อนจะหยิบแก้วน้ำโค้กของตัวเองไปด

ีใจขนาด

ก” พี่นายที่นั่งเงียบมาสักพักแล้วก็พูดขึ้น

ว่า ก่อนจะหันมาถามผม “มึงเอาไร

ู” ผมตอบเ

่งข้าวผัดปูจนเพื่อนในกลุ่มมันพูดกันหลังจากผมสั่งเสร็จว่า ‘อีกแล้ว’ ประจำ ก็ม

างบ้าคลั่งขนาดนั้น ไม่ปวดสมองหรือไงตอนที่คิดว่าวันนี้จะใส่อะไรดี ชุดนี้จะเข้ากับชุดนั้นไหม แต่งแบบนี้แล้วดูดีไหม ผมว่ามันเป็นเรื่องน่าปวด

บ” พี่นายทำหน้าที

คุยกันเกี่ยวกับการเป็นพี่

วันต

กือบห้าสิบคนอยู่ในนั้น และยังไม่นับพวกพี่ปีสี่ที่อยู่ในกลุ่มด้วย แชทกลุ่มนี้เอ

กัน เขาจะเรียกกันว่า ‘พี่ระเบียบหรือพี่วินัย’ มากกว่า เพราะคนพวกน

ป็นเพราะว่าที่มหาวิทยาลัยของผมเป็นการรับน้องรวม ซึ่งจะรวมเอาคณะวิศวกรรมศาสตร์ของแต่ละสาขามาไว้ด้วยกัน เห็นว่าจำนวนน้องๆ ที่สมัครเข้าคณะวิศ

ทีที่พวกผมจัดระเบียบแถวเรียบร้อย พี่เอกก็เดินออกมายืนด้

ิบ พลางหันมองหน้

ฝึกระเบียบวินัยให้น้องเพียงอย่างเดียว แต่ยังต้องฝึกด้านความเข้มแข็งทั้งร่างกายและจิตใจของพวกมึงให้พร้อมด้วย ในเมื่อพวกมึงยังมีระเบียบและมีพลังกายพลังใจยังไม่เข้มแข็งพอ พวกมึ

รับของใครที่ดังออกไป จนกระทั่งพี่เอกต

พวกมึงมีหูไว้ประดับ

ั้น เสียงของปีสามจำนวนหลายคนก