มเละเทะทั่วทั้งห้อง ก่อนจะค่อยๆ ก้าวเท้าผ่านถุงขนมแ

่น...”

” เหมือ

นิ่งยิ่

เรียกได้ว่า

นเดียว ฉันชะโงกหน้าไปดูขวดเบ