้ะ หื้อ! ป้าสุก็ถักเปียสวยด้วย แม่ว่าล

งไปข้างล่างถึงต้องเอ่ยปากชม ขณะขยิบตาให้สุภางค์ที่เดินตามหลังมาติดๆ

ลูกแม่ รับรองว่าลูกจะต้องสวยกว่าเพื่อนๆ ที่จะมาร่วมงานอีก อ้อ! เย็นนี้ไม่ต้อง

ะไปบริษัทจึงไม่ใช่ปัญหาสำหรับการไปส่ง จะติดก็ตรงที่เวลาเลิกซึ่งพัณนิดาไ

ามาช่วยดูให้ เพราะทั้งสองบ้านตกลงจะจัดงานเลี้ยงส่งลูกชายด้

นก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวจะไปซื้อของให้ยัยฝนก่

ว บานเย็นยืนมองแผ่นหลังเจ้านายจนเดินลับประตูออฟฟิศไป ถึงได้รีบเก็บข้

อกไว้แล้ว กว่าพนักงานจะเซ็ททุกอย่างเสร็จก็กินเวลาหลายนาที แ

แล้วเป็นแน่ แต่ก็ยังมีความห่วงใยลูกสาวต่างสายเลือดอยู่มาก จึงโทรไปเช็คที่โรงเรียนสอนดนตรีแทนการโทร

ยิ่งเป็นสุขใจ ที่เมื่อสิบสองปีกมอนตัดสินใจรับเด็กน้อยท่ามกลางสายฝนมาเป็นลูก ทำให้ลืมความทุกข์เรื่องการเสียสามีไปได้เร็ว

มมมมมม

หดหาย บรรยากาศครึกครื้นอยู่ก็เงียบงันลงไปพร้อมๆ กัน เมื่อสุภางค์ที่ถือ

งไอซียูเงียบกริบประหนึ่งไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่ในบริ

งษ์และจันทภาคือบุคคลที่พัณนิดาเรียกหาด้วยอาการของคนหายใจรวยริน มีสายระโยงระ

ะสบอุบัติเหตุแบบกระทันหันอย่างนี้ เขาแทบจะทำอ

พนักงานทุกคนแทนแม่ด้วยอย่าให้กิจ

ให้ดีที่สุดครับ” พชรรับคำแ

ว ดูแลหลานๆ แทนพี่ด้วย อย่าทิ้งหลานๆ นะพงษ์ อย่าทิ้งยัยฝนนะพงษ์นะ

แม้จะหมดลมหายใจสุดท้ายไปแล้ว จนพร้อมพงษ์ที่ร้องไห้ด้วยความเสียใจที่พี่

กอย่างให้หลานๆ เอง พี่พัณไม่ต้องห่ว

ม่ครับ อย่าจา

ันกลับแล้ว และเด็กน้อยพิรุณญาก็มีอาการไม่ต่างจากพี่ หรือจะเรียกได้ว่ามากก

่วัดแล้วก็ตาม แต่เด็กน้อยในชุดขาวก็จะขังตัวเองอยู่ในห้อง แล้วร้องไห้ด้วยความเสียใจทุกวัน โ