ะเรื่องราวของเด็กสาว ทำให้อดสงสารไม่ได้ หากไม่ยื่นมือเข้าช่วยก็คงจะต้องตกเป็นเมียพ่อเลี้

ดได้เท่านั้นจึงรีบตัดบททันทีเพราะไม่อยากให้เรื่องยืดเยื้อ และเบื่อลมปากคนขี้

แม่เธอใช่มั้ย” ปาลิตาตกใจสะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินน้ำเสีย

ไม่ค่อยมีมาก ถ้าเธอตกลงก็กลับไปเก็บข้าวของมาอยู่นี่ได้เลย หรือถ้าไ

ั้งชีวิตจะถูกบีบบังคับให้ต้องตัดสินใจภายในสองนาทีแค่นั้น ความโกรธเกลียดคนตรง

เหตุการณ์ล่วงเลยมาถึงขั้นนี้ ถึงขั้นเรียกได้ว่าขาย

ม่” แต่คนหูติดเรด้าอย่างอสมามีหรือจะไม่ได้ยิน จึงเกิดอาการรำ

ตอบของเธอ

ก้มหน้าก้มตาหนีการจับจ้องของนายจ้าง ส่วนปาลิตาไม่รู้จะทำยังไงดี เพราะในหัวตื้อไปหม

นสามีคนแรกขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ถ้าไม่มาด่วนตายไปก

นะ ถ้าเงียบฉันจะถือว่าไม่ตกลง

ต้องเจอการบีบคั้นแบบนี้เช่นกัน เพราะใจคิดว่าอสมาคงจะให้เวลาลูกเลี้ยงกลับไปนอนค

บ เสื้อผ้าก็เก็บมาแล้วด้วยกองอยู่บ้านพี่อ่วมโน่นแน่

ินเรื่องนี้ แต่เขาก็เป็นนักธุรกิจเต็

ั่งหน้าเศร้าอย่างไม่รู้จะตัดสินใจยังไง มือก็กำแขนแม่ไว

มเสียที่สวนของเราไป เพราะมันเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายข

ตามองแล้วให้สะเทือนใจเกินกำลัง จากนั้นใบหน้าพ่ออันเป็นที่รักก็ลอยละลิ่วมา ภา

ครอบครองอีกก็ลอยมาสู่ความทรงจำได้ไม่ยาก จนเ

าะนายทุนต่างรอกว้านซื้อไปเยอะแยะ ดีหน่อยที่เขาคงจะสงสารพวกเราเลยตัดใจขายให้ พ่อชอบที่นี่มากพ่อจะท

เพื่อพ่อเพื่อแม

สาวจะพูดออกมาจริงๆ แต่มันก็เป็นไปแล้ว เขาจึงจำใจต้องทำตามคำพูดที่ให้ไว้ด

ตั้งสองปี และเขาก็คงจะเดาไม่ผิดว่าอีกคนก็คงจะมีคว

งคงนั่งกอดเข่าอยู่ข้างเตียงนอนในห้องที่ความมืดเริ่มโรยตัวลงทุกทีๆ หญิงสาวจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเดินเ

้าไปไหนกันแล้ว แม้แต่ผู้เป็นเจ้าของบ้าน เจ้าของชีวิตของเธอ ถึงแม้จะเพียงแค่สองปีก็ตามที