หมือนดาวเริ่มจะเข้าใจในความ

พี่รงค์ก็ดันมาตกเจ้าวินเนอร์ซึ่งเป็นม้าตัวโปรดของคุณตะวัน และอาไ

ิดเรื่องนี้ขึ้นมาตอนเขามาจุดประกายนี่เอง “รัตน์กำลั

พอพี่รงค์ตายที่ดินก็ดันกลายเป็นของคุณตะวันอีก แล้วไหนจะเรื่องอำนาจการบริหารไร่กับรีสอร์ต คุ

มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า!” นพพรเองก็พลอยสงสัยเข้าไป

ายเพราะตกจากหลังม้าแล้วถูกเหยียบถูกลากไปหลายร้อ

อกินอะไรที่ทำให้มันคึก

วินเนอร์กินอะไรลงไปหรือเปล่า หรือถ้ามีอีก ใครกันจะกล้าเอาไปพิสูจน์จนได้ แล้วคิดเหรอว่าค

งได้ล่ะคะอา ถึงจ

งที่เขาไม่ไล่อากับคนงานออกจากไร่ก็บุญโขแล้ว คนไม่

ือนไม่เข้าใจว่าทำไมโสรัตน์ถึงไม่ถูกแสงตะวันแต่งตั้งใ

ร่หรอก วันๆ ฉันก็ทำแต่งานช่วยพี่รงค์เท่านั

ุณตะวันมาก” เมื่อสบโอกาสแบบนี้ เหมือนดาวจึงคิดว่าถึงเวลาที่จะเกริ่นให้ผู้ใหญ่ได้รับรู้สักที “อะไรนะหนูดาว! ไปได้ยินมาจากไหน ยังไงลูก บอกแม่มาเดี๋ยวนี้นะ”

ห้ทุกคนฟังทันที ทำเอาแต่ละคนอึ้งไปตามๆ กัน เพราะถื

จริงๆ ก็ต้องมีคนรู้บ้างสิ” ดุจเดือนถามด้วยท่าทีร้อนรนเพราะอยากรู้ ใจก็ไม่สงบเอ

ู่ที่ไหนนอกจากในไร่กับโรงเรียน บางทีก็ไปอยู่ฟาร์มม้ากับคุณตะวัน

ั่นจะมีอะไรก

อนจะรู้แล้วเอามาคุยกันได้ยังไงล่ะ เราต้องไปคุยกับคุณอาทิตย์คุณตะวันให้รู้

วจะเกิดผลเสียมากกว่าดีหรอก” ทว่านพพรกลับต้องเตือนสติเมียที่เริ่มคิดไปกันใหญ่แล้ว “จะเสียอะไรล่ะนพ! ในเมื่อพวก

ะคะ” เหมือนดาวเองก็อยากให้แม่ทำแบบนั้น เพราะอยา

ะไรอย่าไปปักปำคุณ

ด้ยินเพื่อนๆ พี่หนูเดือนพูดเต็มสองรูหู เราก็ให้ตำรวจไปถามคนพวกนั้นสิคะ

งที่จะลากคนผิดเข้าคุกแทนพี่ที่ตายไป “ใครจะกล้าบ

่อยู่ เหมือนดาวเองก็คิดเหมือนแม่ “นั่นสิคะ

ำรวย แล้วก็ช่วยเหลือคนนั้นคนนี้ไม่มีขาด หน้าแล้ง น้ำท่วม ก็ไม่เคยอยู่นิ่ง เอาข้าวของแจกคนไ