ฉันไม่ได

้าหมายคือมาเลเซีย ส่วนนายสองคนน

ตัวเล็กตามชาติพันธ์ชาวไทยของเขา แต่ฝีมือและฝีเท้าหนักหนายิ่งกว่าฝรั่งมังค่าหลา

ฉัน” ธนัชย์หันมาสั่งการ์ดทั้งสอง

ด้ ไม่รู้ว่าเขาจะบาปหรือเปล่าที่ทำแบบนี้ การเป็นคนไทยในสายเลือดทำให้บางครั้งเขาเองก็ไม่สบายใจนักที่ต้อ

ินเดีย มีครั้งหนึ่งเพื่อนชาวอินเดียชวนไปเที่ยวชมเรือสำราญลำใหญ่ เขาได้พบกับวินเซนโซที่น

านายเขาจะกล่อมลูกแกะแสนสวยได้หรือยังไม่

านายตอนนี้แน่ บรั่นดีชั้นเลิศกำลังถูกริน

กจับฉันมาทำไม” ไตรตรึงษ์แผดเสียงลั่น ตาค

เข้ามา เธอดิ้นรนเตะถีบพัลวัน นี่ขนาดโดนจับ

ะเดี๋ยวฉั

ให้ไตรตรึงษ์หันกลับมามองด้วยตาเขียวปั๊ด เธอถูกโย

้องกา

งการอะไร” ธนัชย์ถามถ้วยสำเนียงชัด

พูดไ

้าง เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าคมขำ “แล้วตกลงเธอ

ึงษ์รีบบอก ใจมากว่าครึ่งเมื

ี้แล้ว ทุกคนพากันลงจาก

เธอคงมาตามหาเพื่อนรักของเธอนั่นเอ

่วแล้วไม่มี ฉันไม่ได้ต้อง

ื่อ

หวานเข้าไว้ ความจริงแล้วเธอกลัวจะแย่ แต่พอคนตรงหน้าพูดภาษา

เสียใจด้วยนะสาวน้อยที่เธอต้องร่วมทริปเดินทางไ

่างเรือด้วยท่าทางร้อนรนขณะที่ชายหนุ่

ิงของเธอกลับยิ่งดูสวยกว่าสวยคมขำแล

ม่

ียงคราง เขาพูดจริง เรือกำลังลอ

ฉันจะกล

งที่เธอพูดนั่นน่ะจริงหรือเปล่า อีกอย่างเราคงไม่สามารถลอยเรือกลับไปส่งเธอ

น้อยตัดสินใจเผ่นโผนไปที่ประตูแต่เธอซึ่งยืนอยู่กลับเ

อนจะตวัดร่างเธอขึ

ยฉันนะไอ้บ้า

ม่

นใจ เขารู้แต่เพียงว่าไม่สามารถปล่อยให้เธอกลับไปต

นที่นอนกว้าง โดยมีเขายืนมอง ใบหน้าคมติดจะย

าเลเซีย ถ้าทำตัวดีๆ ฉันจะปล่อ

ับตอนนี้เดี๋

เลยนะ ฉันว่าเธออยู่เฉยๆ

่มี

งไงอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะไม่ฟัง เธอถลาลงจากเตียงเพื่อหนี

าวน้อย ปกติเขาไม่ใช่คนที่จะหงุดหงิดอะไรง่ายๆ แต่เม

แค่ไม่กี่ก้าว ไตรตรึงษ์จึงหันมาท

ียบ

แทกทำให้สาวน้อยต้องยกมือกุมที่ท้องด้วยความจุก ก่อนจะค่อยๆ ล

ก.

ก แต่การจะให้ยอมทนรับชะตากรรมมัน

ไปทางประตูความชุลมุนจึงเกิดขึ้น ธนัช

มไอ้พวกบ้า ... พวกโจรห้