่คิดว่าจะได้ออกไปด้า

ึงก็โทร. หาคุณทิโมธีน

องตนเองให้ พร้อมกั

งแรกที่เธอกำลังเดินท่อมๆ อยู่ในเมืองใหญ่อย่างปารีส ผู้คนหลายสัญชาติเดินสวนกันจนตาลาย ลอออรมองหารถประจำทางเพื่อ

ระจกค่อนไปทางด้านหลัง ผู้โดยสารท่านอื่นนั่งเงียบๆ คงเป็นความเคยชินของพวกเขา แต่ลอออรไม่ เธอตื่นเ

อจะมาเยือนฝรั่งเศสหรอก ตราบใดท

ัวเองลงไป เธอล้วงออกมาสเกตสิ่งที่ผุดขึ้นมาในสมอง

ียนรู้อีกเยอะ แต่ลอออรไม่เคยท้อ คงม

ขาไม่ใช่ใครเลย ผู้ชายคนนั้นคือเควิน ดิดิเย่ร์ ขาสวมชุดสีดำเป็นประจำ แต่ไม่เหมือนคนอื่นหรอก ทุกชุดที่เควินใ

ู้บริหารที่มองการณ์ไกล เควินเดาความชอบของผู้หญิ

สาวๆ ได้ตลอด แต่การเข้าถึงเขานั้นเป็นกา

ือนกลัวว่าตัวเองจะจากโลกนี้ไปในวันนี้พรุ่งนี้ คนในปารีสรู้ดี แต่ไม่มีใครห้

บวกคนนี้ ยังคงหล

สายตากลับมาจากบิลบอร์ด ไม

จากรถ ลอออรเดินตามผู้โดยสารคนอื่น เธอมัวแต่มอง

ไปข้างหน้าหลายก้า

สมควร ผู้คนเลยไม่ค่อยพลุกพล่าน ไม่อย่างนั้

ขา ลอออรทิ้งตัวลงนั่งแบบไม่ต้องคิด เธอไม่ได้สวมกระโปรงเลยไม่ต้องระมัดระวังตัวนัก เธอสวมกางเกงตัวโคร่งกับสเวตเตอร์สีเทาที่สวมทับเสื

ใส่ใจสายตาขอ

ินเล่น ดังนั้นต้องรีบทำภารกิจให้สำเร็จ เธอจะได้มีเวลาสำรวจ

ีค่ะ ดิฉันมารับเอกสารแทนเจ้ปลาค่ะ ไ

ลายสายเสียงไม่คุ้นหู สำเนี