พวกเขา เธอมาเพราะต้องการหาความรู้ ไม่ได้แข่งขันกับใคร เพราะต่อให้ประกวดประชันกันจริงๆ ไม่มี

าจะแต่งตัวให้ดีกว่า

ี๋ยวถูกเจ้ปล

ดันหลังปานแขออกจากห

่าจะแต่งหน้าบ้าง

ังรู้สึก ปานแขไม่อยากนึก หากจับเพื่อนคนนี้แต่งตัวขึ้นมา ลอออรจะสะดุดตาขนาดไ

ียงแรกที่ได้ยินค

ชายสี่ เสียงจึงดักมากไปนิด เพราะบริเวณลอบบี้เง

อยู่ คนขับหน้าดุย

ัง” เสียงเจ้ปลาดึงเ

ใจคร่าวๆ แล้วจึงรีบต้อนคนทั้งหม

ล้วค่

ไปถึงซาลูสายแน่ๆ” เสียงเจ้ปลายัง

ะมาณสิบห้านาที ลอออรชะเง้อมองตัวตึกซาลูสูงเด่นเป็นสง่

งขึ้นเมื่อร

ายตาปราม เสียงซุ

งลอบบี้ เจ้ปลาพาเด็กในสังกัดไปรวมกลุ่มที่ด้านข้าง มองผู้คนที่เ

นี่แหละคือตัวแปรสำคัญ เพราะความคิดในสมองอัน

วามกล้า เปิดโอกาสให้คนทั่วไปไ

จจะได้พบค

เจ้ปลาต้องรีบถลึงตาใส่ เนื่องจากค

หล่อนักสิ ฉันล่ะอา

จุดประสงค์หลักในการเข้าร่วมโครงการก็เ

ชายที่เข้า

รากฏตัวก็สร้างความ

ส่ตัว ผู้หญิงที่เข้าถึงเขา สวยไม่มีที่ติ หลายคนพยายามสุดตัวที่จะ

ณเควินเขางานแน่น อย่างน้อย

จ้ปลาเองก็เป็นแฟนคลับอย่างเหน

เด็กฝึกงานที่อยู่ในโครงการสานฝันครั้ง

ู่บนผนัง ดีไซเนอร์แต่ละคนยิ้มแย้มกั

จสิ่งที่พิธีกรบนเวทีพยายามสื่อสาร คงเป็นความโชคดีของเธอ เมื่อถ

ดีทว่าปานแขสะกิด

ูดอะไร ทำไมท่าทางแต

้าง กระซิบบอก

สิบนาทีคุณเคว