ิดอะไรกันแน่ " โจวคังเว่ยเ

ที่ข้างหูของเธอด้วยน้ำเสียงที

มแบบนี้ มีครู่นึงที่นัยตาของโจวคังเว่ยขยายกว้างขึ้นด้วยความรู้สึกตื่นเต้น

อะไรกันแน่ " เขาคิดว่าคนอย่า

ได้ไม่เปิดรับคุณ ในเมื่อคุณก็จะตายอยู่แล้ว ก็แล้วทำไมนรกถึงยังส่งคุณกลับ

้สบตากันกับเธอ แต่เขาก็รีบปัดเป่าความรู

อยู่ๆเธอก็ทำให้เขารู้สึกหัวใ

วใจของเอมอรรู้สึกเหน็บหนาวอย่า

้เธอเจ็บจนจุกอย่างมาก เธอรู้สึกไม่มีที่พึ่งอะไรเลย ทำไมคำ

จะได้สาสมใจของคุณไง อยากตายนักไม่ใช่เหรอ

ตึกตักๆ การที่เขาอยู่ใกล้กันกับเธอแบบนี้มันทำให้หัวใจของเขานั้น

เอมอรเข้าใจว่าที่นี่ไม

เธอ เอมอรก็จะไปตามความต

อมันพูดไม่รู้เรื่อง " พอพูดจบแล้วโจวคังเว่ยก็รู้สึกเจ็บป

ห้องอย่างรวดเร็วเพราะเขาไม่อ

ี่ชายของเธอไปในทันที เหลือแต่ฟางกุ้ยเหรินที่ยังไ

รอน้ำหน้าอย่างเธอมีอะไรจะเทียบกับฉันได้ กลับบ้านไปอยู่บ้านนอกของเธอซะ เธอจะได้รู้สึกเจียมเนื้อเตรียมตัวขึ้

่แท้จริงของเขาไม่ใช่เธอก็แค่นั้นเอง " คิดว่าคนอย่างเอมอ

อก นังผู้หญิงชั้นต่ำ !! ที่ชอบใช้วิธีต่ำๆมาแย่งผู้ชายของคนอื่น แกคิดว่าแกเก่งมากนักหรื

ยวเหม่ยมันแท

ที่นอนบนเตียงเดียวกันกับเขา ส่วนเธอก็เป็นได้แค่คนข้างนอกที่ได้แต่ยืนด

บ้านจนตัวสั่นเอมอรนั้นเ

นยกมือขึ้นมาเหมือน

เท้าลุกขึ้นมาสู้เธอหรือไง " เอมอรจ้องตาของเธอแล้วท้าทายเธอกลับไปในทัน

ชั้นต่ำ " ว่าแล้วกุ้ยเหรินก

รู่นี้ พวกเธอสู้กันมาจริงๆเอมอรก็ไม่รู้เห

สึกเจ็บปวดอยู่มาก เอมอรจะต้องสู้ไม่ไหวแน่ ดีแล้วที่ผู้หญิงคนนั้น

ใช่ของฟู่เสี่ยวเหม่ยอย่างแน่นอน เขาไม่เชื่อหรอกว่าแค่เพียงวันเดียวจะทำให้ผู้หญิง

กตึกตั

างบ้าคลั่ง เพียงแค่เธอจ้องมองมาเท่านั้น ทำไมเขาถึงเหมือน ไม่สามารถที่จะควบคุม

นี้มีแรงดึงดูดที่ทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ได้ มัน

ยด้วยซ้ำไป เขาไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม เธอก็ยังเป็นฟู่

อาจจะรู้คำตอบก็ได้ ตอนนี้เขาต้องการให้เธอกลับไปอยู่บ้านเดิมของเ

แต่โดยดี ตอนมีเขามีภารกิจด่วนและเขาย

ม่ยอมและอาละวาดขึ้นมาอีก แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้น คังเว่ยไ

้นมาอีก นี่แหละคือเรื่องที่แปลกที่สุด เขาก็เลยคิดว่าเธอเป็นคน

รับท่านต้องไปประจำการตอนนี้เลย " พ่อบ้านที

มันเป็นภารกิจที่ใหญ่และเกี่ยวพันถึงความเป็นต

ารกับเรื่องของภรรยาที่ไม่สิ้นสุดเสียที เพราะท่านนายพลโจวจั

เหนื่อยเป็นเหมือนกันและเขาก็ยังมีหน

ของภรรยาแบบนี้ด้วย เขาล่ะไม่ชอบเลยจริงๆภรร

าเป็นเขานะเขาหย่าไปนานแล้วผู้หญิงที่ใช้วิธีการต่ำช้าแบบนี้เพ

โจวคังเว่ยว่าแล้วเขาก็รีบเดินไปบอกพ่อกับแม่ของเขาและเขายังได้ฝากฝังเรื่

ัน แม่บอกว่าแม่รับรู้แล้วก็คือรับรู้ อย่าได้พูดให้มันมากความน

ม่อยากจะให้เขามาเสียเวลากับผู้หญิงสาระเลวแบบนี้ นที่เธอจ

ห้เธอยากลำบากหรอก ลูกไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้นะ พ่อขอให้ลูกของพ่อกลับมาอย่างปลอดภัยกลับมา แล้วพ่อก็ข

าแล้วโจวคังเว่ยก็หันออกไปเพื

พูดคำพูดที่ทำร้ายจิตใจของเขาด้วย " โจวสี่ฉี๋พูดกั

ี ตายไปได้ในครั้งนี้เลยก็ยิ่งดีฉันไม่ชอบมัน " พูด

ห้เธอตายตอนคลอดเขา แล้วเธ

เมื่อนึกถึงเรื่องราวของลูกชายคนนี้ของเขา ‘’ไม่น่าเลย ฉันไม่น

เรื่อยเปื่อย แต่อยู่ๆเธอก็รู้สึกปวดหัวขึ้น

ยู่ซักพัก “ แล้วทำไมฉันจะต้องมาจำได้ในตอนนี้ด้วยเนี่ย ทุกอย่

ด้รับความทรงจำมาแล้ว เธอก็แทบอยากจะเอาหัวโขกก

้ายจริงๆฟู่เสี่ยว