ยน

สำลักและตอนนี้เหมือนฉันจะรู้สึกคันๆแสบๆผิวหนังโดยฉันลืมไปเลยว่าตัวเองแพ้ฝุ่นพวกนี้ ส่วนพอสเขาไม่ได้สนใจว่าฉันจะเป็นยังไงเพราะตอนนี้เขากำลังเดินไปดูเครื่องที่กำลังผลิตอะไรสักอย

ัวเก่าไหมพี่ยศ" พอสเดินไปถามชายคนนึงที่ดูอายุแล้วน่าจะแก่กว่าเขาห

มากถึงสองเท่าเลย แต่ก็สมกับราคาแล่ะครับเกือบสิบล้าน" หื

ได้มีของส่งให้ลูกค้าตามก

ครเหรอครับ" พี่คนนั้นหันมามองฉันแ

่วยฉั

สวัสดีครั

้ตัวเองจะเริ่มรู้สึกไม่ไหวเพราะคันไปทั้งตัวไหนจะหายใจไม่ค่อยออกอีกแต่ก็ต้องท

ไม่มีความรู้อะไรเลยนอกจากแต่งตัวไปวันๆ" ฉันพูดชื่อตัวเองไม่ทันจบก็โดนดูถูกต่อหน้าคนนั

ึงจะเดินออกมาแล้วฉ

ไอขนาดนี้ แบบนี้จะท

หว

น่

แค่ก

ี่คอก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าอกของฉัน ทำให้ฉันรีบก้มมองดูตัวเอง ฉันตัวแดงจริงๆด้วยจากนั้นฉันก็เริ่มเกาตัวเอง

ม่งถลอกหมดแล้ว" ฉันถูกพอสดึงมื

คันนี่

อสร้างตอนนั้นฉันก็เป็นแบบนี้ พอสพอเห็นว่าฉันเป็นผื่นแดงเขาก็รีบพาฉันขี่หลังแล้วพากลับบ้านด้วยความเป็นห่วงโด

น้ำเสียงของเขามันทำให้ฉ

แล้วพอสก็เอาพี่ขี่หลังวิ่งกลับบ้านหายามาทาให้อย่างเป็นห่วงไม่เหมือนกั

มันตอ

มพี

าให้" เขาพูดคล้ายกับห่วงใยฉันแต่คงไม่ใช่หรอกเขาคงทำตามหน้าที่เพราะ

ออฟฟิศส่วนเขาก็เดินไปอีกทางคงจะไ

นี้ล่ะลูก" พอฉันเดินเข้ามาในออฟฟ

วเองแพ้ฝุ่นก็เลยเกิดอาการ

็นลมแน่ๆถ้าเห็นหนูสภาพนี้ อาไม่น่าให้น้องซายน์เข้าไปในโรงงานเลยไม่งั

ค่ะ ซายน์เต็มใจมาทำงานเองเ

้นุชไปซื้อย

รวคือเมื่อกี้พอสบอก

ั้นหนูก็นั่ง

นเข้ามาพร้อมกับถุงยา

บใจ

อ

่เค้าเข้าไปในโรงงานอีกนะให้

รั

็ไปส่งพี่ซายน์เ

เวลาเลิกงงานเลยไ

อาให้กลับได้เ

ห้ซายน์ทำอย่างอื่นก็ได้นะ

องมารอจนกว่าจะหายค่อยมาดีกว่า อาไม่หักเงินเดือนน้องซายน์หรอกนะ^^" คือฉันไม่ได้คิดถ

ห้เงินเดือนซายน์มา

ื่อน้องซายน์ป่วยก็สามารถลาป่วยได้ตา

น์เกรงใ

ั้นอาน่ะเห็นน้องซายน์มาตั้งแต่เกิดเห็นเป็นล

จะตกใจ" เรื่องนี้ก็สำคัญเพราะถ้าแม่เห็นว่าฉันเป็นแบบนี้ฉัน

ักที่บ้านอาก่อนดีมั้ยรอให้อาการด

ต่

วพูดเองเออเองเสร็จสรรพโดยไม่สนใจสีหน้าของลูกชายที่ยืนหน้าบึ้งหน้าตึงบอกบุญไม่รับอยู่หน้าประตู จากนั้นก็เดินมา

ะเลาะกันเข้าใจมั้ยโดยเฉพาะเราตา

๊ากันแน่

อยากได้น้องซายน์เ

๊า

ไม่ได้ม๊าก็อยากได้น้

มีผมเป็นลูกชายเพียงคนเดียว" คำพูดของเขา