ดือนก

้ใครรู้ ผมเดินตามพี่สงครามจนมาถึงสระน้ำเพราะตรงนี้มันเงียบไม่มีใครเดินผ่านเนื่องจากว่าตอนนี้มันดึกมากแล้ว อ่อผมลืมบอกไปว่าวันนี้เป็นวันเลี้ยงส่งสองแฝดนับรบก

กี่ยวกับเรื่

ถึงยัยข้

็ต้องเป็นยัยข้าวไหมวะไอ้นี่ถามโ

ามอะไรก

แต่ไม่มีโอกาสสักที แต่มึงก็ต้องต

าสักท

ึงก็คือว่ามึง....คิดอะไรก

??คิ

มึงไม่เข้าใจ

่าทำไมจู่ๆพี่ถึงม

งมองมันไม่ใช่สายตาของอาที่มองหลานแต่มันเป็นสายตาของผู้ชายคนหนึ่งที่มองผู้หญิงคนหนึ่ง

....

ข้าวมันคือความรู้สึกแบบไหนแบบอาหลานหรือแบบชู้สาวแต่ด้วยอะไรหลายๆอย่างที่ต่างกันเกินไปไม่ว่าจะอายุการใช้ชีวิตนิสัยใจคอเราสองคนต่างกันมากผมอายุเท่าไหร่ข้าวอายุเท่าไหร่ถึงผมจะรู้สึกแต่มันก็ไม่สมควรไหมผมอายุตั้งสามสิบแปดแล้วยัยข้าวเพิ่งอายุสิบแปดอนาคตของเธอยังอีกไกลย

จะปฏิเสธว่าที่กูพู

ยก็ว่าได้สำหรับยัยข้าวเธอเป็นได้แค่หลานสาวของผมเท่านั้นไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้" ผมจำเป็นต้องพูดแบบนั

แน่ใ

ผมแน

ง" ผมพยักหน้าแทนคำตอบ ผมรู้สิทำไมจะไม่รู้เธอแสดงออ

ที่รู้ขนาดเจ้าแฝดยังรู้ทุกคนในบ้านก็รู้ถึงยัยข้าวจะไม่พูดไม่บอกก็ตาม เพราะแบบนี้กูถึงอยากรู้จากปากของมึงว่ารู

ะขอร้

ร็วที่สุดเพราะกูไม่อยากให้ลูกสาวถลำลึกมากไปกว่านี้กูทำใจไม่ได้ที่จะเห็นลูกสาวกูเสียใจยิ่งมึงเป็นรักครั้งแรก กูมั่นใ

ก็แล้วกัน พี่มีเรื่องจ

ค่นี้

ล้วผมขอตัวเข้า

ดี

ไรอ

บลูกสาวกูก็จะพยายามที่จะเชื่อ แต่กูอยากจะบอกมึงอย่างนะไอ้เฟย คนอย่างมึงอ่ะถึง

สดงไม่เนีย

ด้แต่หลอกตัวเองไม

ตัดสินผมผมบอกว่าไม่ได้คิดก็คือไม่ได้คิด" ผมพูด

อกว่ามึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับลูกกูก็ดีกูก็จะไ

ฝังอ

องเดินทางไปพร้อมเจ้าแฝดกู

สามคนเลยล่ะทำไมถึงทิ้งยัยข

ยข้าวไม่ยอมท่าเดียวบอกจะเรียนต่อที่นี่เพราะไม่อยากห่างกับมึง มึงคิด

มพูดแบบนี้ก็เพราะว่าถ้าข้าวไปเรียนต่อเมืองนอกกับน้

กกูไม่ยอมไปเพราะมึงเป็นต้นเหตุเพราะฉะนั้นมึงก็ต้อ

่สงครามที่พูดก่อน

ด๊ดดี้