ัว.

สิ่งทุกอย่างที่เป็นของคุณฟิวที่คุณปกรณ์ยกให้ถ้าคุณผกาได้ทุกอย่างคืนเธอก็จะยอมปล่อยคุณปกรณ์ให้กลับไปอยู่กับลูกนั่นก็คือคุณฟิวซึ่งถามว่าฉันเชื่อที่คุณผกาพูดไหมว่าจะปล่อยคุณปกรณ์ไปบอกเลยว่าฉันก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งแต่ฉันก็ยังทำอะไรตอนนี้ไม่ได้ และหลังจากที่ฉันเข้ามาอยู่ที่บ้านคุณเฟื่องแผนการที่คุณเฟื่องวางเอาไว้มัน

็เดินแบบไม่รีบเร่งแม้ตอนนี้จะดึกมากแล้วก็ตามฉันเงยหน้ามองไปบนท้องฟ้าที่คืนนี้ดูมืดจนมองไม่เห็นดวงดาวเลยสักดวง แต่แล้วจู่ๆ ก็มีรถยนต์คันนึงขับพุ่งเข้ามาในบ้านด้วย

อกใส่ฉันเสียงดังจนฉันตกใจเพราะอาการของเขาตอนนี้คือเมามากฉันไม่เคยเ

กลัวเพราะตอนนี้เขาดูน่ากลัวมากเหมือนเขาโกรธ

โกรธอะไรใครมาเพราะปกติเขาไม่เคยพูดจากับฉันแบบนี้ ฉันไม่ได้หมายความว่าที่ผ่านมาเขาพูดจาดีกับฉันหรอก

" ไม่รู้อะไรทำให้ฉ

าไม่เคยรัก คนที่เขาเห็นฉันเป็นแค่น้องชาย หึ ทำไมวะฉันมันไม่ดีตรงไหน ฉันดีกว่าไอ้เตอร์ตั้งเยอะ ไ

ขาที่ตอนนี้ทรุดตัวไถตัวลงไปนั่งที่พื้นเอา

ไมฟ่างไม่รักฉั

คุณฟิวแต่ก็ยังมีค

ไม่รักฉันเลย ฮืออออ" แล้วคุณฟิวก็เอากำปั้นทุบลง

ตุบ!!

ใครรักกู ฮือออ

วิ่งเข้าไปกอดคุณฟิวและจับมือคุณฟิวที่บาดเจ็บขึ้นมาจับไว้ก่อนที่เขาจะ

มาถามฉันทั้งที่น้ำตายังนองหน้าซึ่งตอนแรกฉันคิดว่าเขาอาจจะ

อ...

ี๊เธอพู

ัว

หล่ของฉันทั้งสองข้างแล้วก็เขย่าอย่างแรง

ติของน้ำตาคุณฟิวที่ไหลเข้ามาในโพรงปากของฉัน คุณฟิวจูบฉันอย่างเร่าร้อนและรุนแรงจนฉันตั้งตัวแทบไม่ทัน พอฉันตั้งส

นตัวบ้านพอจะทำให้เห็นทางเดิน คุณฟิวอุ้มฉันขึ้นมาโดยที่ตอนนี้ฉันโอบรอบคอเขาเอาไว้เพราะกลัวตก พอมาถึงหน้าห้องเขาก็ใช้มือเปิดประตูและใช้เท้าปิดประตูก่อนจะพาฉันเดินมายังเตียงนอน เขาโยนฉันลงไปบนเตียงก่อนที่เขาจะตามขึ้นมาเขาทาบทับมาบนร่างกายของฉันและจับมือทั้งสองข้างของฉันเอาไว้ทำให้ฉันไม่สามารถขยับตั

กเธอ เป็นขอ