สามีที่(ร้าย)รัก

ังอย่างช้าๆ ลมหายใจเป่าอยู

ยู่ที่ข้างหู ทำให้คนตัวส

ยหยุดไปครู่นึง ต่อมาเสียงของเขาได้ดั

้วยความตื่นเต้น พร้อมส่า

ตเป็นสาว

จ็บปวดและแ

ี้หลินซิงเยี่ยนถึงแบกร่างกายที่เหนื่อยล้

ยนี้ให้เธอยืนอยู่ เห็นหลินซิงเยี่ยนเดินออกมา ได

ธอถือเงินไว้แล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ถึงขั้นได้ละเ

นของหน้าห้องผ่าตัดมีรถเข็นผู้ป่วยวางอยู่สองตัว เพรา

ม่แล้วก็น้องชายฉันเร็วๆ……” เธอสะอึกสะอื้นพร้อมยื่นเงินในมือให้กับคุณหมอ หมอมองแว็บนึง

ิงเยี่ยนกระโจนมาจับหมอไว้แล้วพูดอ้อนวอน “ย

โทษด้วยครับ น้องชายคุณห

ทางรั

ง ผ่ามาที่บนหัวของหลินซิงเยี่ย

บนพื้น เมื่อแปดปีก่อน ตอนเธออายุสิบขวบ พ่อของเธอได้นอกใจและละทิ้งแม

่วยก็ยิ่งเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเข้าไปอีก เธอกับแม่ทำงานพาร์ทไทม์ให้คนอื่นไปทั่วยังถือว่าพอประทังชีวิตได้ แต่อุบัติเ

ธอขายตัว ก็ไม่ได้ช่วย

รู้สึกว่าทรมาน หายใจลำบาก ท้องฟ้าคือสีเทา แต่เธอจะต้องย

้องก

ธอดีขึ้น แต่ตอนที่รู้ว่าน้องชายตาย

ูดด้วยน้ำตา “แม่คะ แม่ยังมีหน

งเยี่ยนรู้ว่าเธอคิดถึงน้องชาย ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเอง เกรงว่าแม่ก็จากไปตามน้องชายแล

ึงหน้าห้องผู้ป่วย พอเธอยกมืออยากจะ

ดปีแล้ว เธอยังคงจำหน้าตาที่เขาบีบบ

มาเหลียวมองพวกเธออีกเลย จู่ๆวัน

างกับพี่น้อง ได้ตกลงการหมั้นหมายไว้ ถ้าพูดตามหลักแล้วก

ซูบผอมไม่มีเวลามาคำนึงว่าร่างกายยังบาดเจ็บอยู่ ดิ้นรนขึ้

นเคยนี้ ไม่เคยสนใจว่าพวกเธอจะเป็นตายร้ายดี

ุณ หน้าตาดี ฐานะของตระกูลจงคุณก็รู้อยู่ แต่งงานไป

ถ แต่หนึ่งเดือนก่อน เขาไปทำธุระที่ต่างประเทศถูกงูพิษกัด ทำให้เส้น

็เหมือนไปเ

แต่ง

อยู่หน้าประตู มือของเธอกุมข้าวกล่องไว้แน่

เธอยังเป็นเด็กอายุสิบขวบอยู่เลย ตอนนี้ได้โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ผิวของเธอขาวผ่อง แต่ดันซูบผอมเกินไป ใบหน

ูสู้ลูกสาวคนเล

ตาไม่ค่อยสวยสักเท่าไหร่ ถึงแต่งงานกับสามีที่ไม่สาม

ม่รู้สึกว่ามีอะไรไม่ดีแล้ว

่คืนให้พวกเราหมด ฉันก็จะตกลงแต่งงาน” หลินซิงเยี่ย

ป็นแสนล้าน คุณชายของตระกูลจงย่อมสูงศักดิ์อยู่แล้ว หลินซิงเยี่ยนไม่รู้สึกว่าเรื่องดีขนาดนี้จะตกมา

นโอกาสดีที่จะได้กลับประเทศ ใช้โอกาสให้ดี

ากเกลี้ยกล่อมเธอว่าเรื่องแต่งง

บากมามากพอแล้ว จะเอาเรื่องแต่ง

ื่อจิ้นโน้มน้าวแล้วไม่ยอมแต่ง เขาจึงรีบพูดว่า “ได้ ขอ

หลินซิงเยี่ยนมองพ่อในนามของเธ

้นไม่น้อยจริงๆ มันเป็นเงินจำนวนที่ไม่น้อยเลย

ถ้าแต่งกับผู้ชายที่ไม่สมประกอบ ทั้งชีวิตก็จบเห่แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น พ่อกับแ

ันลุกลี้ลุกลน ร้อ

้ยังไงว่าคุณชายใหญ่ของตระกูล

ได้ยังไงว่าหลินซ

ู้ชายที่ไม่ปกติ หลินกั๋วอันกัดฟัน “รอ

ม้ดั่งหยกงาม จะแต่งงานกับผู้ชายท

สามารถทำกิจกรรมของสามีภร

ั๋วอันก็ไม่ได้รู้สึก

่ยนเพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน ในใจคอย

นชาทีนึง “แม่แกไม่สั่งสอน

นพ่อไม่มีหน้าที่สั่งสอนหรือไง? ทิ้งเธอไว้ท

อรองของเธออ่อนเกินไป ยั่วโมโ

ี้”หลินกั๋วอันสลัดแขนเสื้อเส