ใช้สำหรับเป็นค่ารถ ยี่หวาจูงมือบุตรชายออกจากบ้าน มีกระเป๋าใบเล็กส

กพูดน้อย แต่

มือลาบุตรชายที่ประตูรั้วหน้าบ้าน ยี่หวาฝืนยิ้มเต็มที่ และย้ำ

ามรีบร้อน ญาดากดโทรศัพท์โทร.หาพี่สาวกว่าร้อยรอบ ไม่มีเสียงตอบรับ เธอร้อนใจและสังหรณ์ใจพิกล ความเร็วที่เคยใช้ขับขี่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเท่า ตามที่ความร้อนในกายจะพุ่งขึ

ิงเสาไม้เก่ากลางเรือน ท่าทาง

หัวไหล่พี่สาวเขย่าแรงๆ จนเป

้วครับ รีบคุณหวาพาไ

นเบาๆ หลังมองแก้วเปล่าที่มีคราบสีขุ

เลยค่ะล

ดมือมาด้วย ญาดาอาสาเป็นคนขับเอง เทิดเลยนั่งประคองยี่หวาไปทางด้านหลัง ชั่วเวลาไม่ถึงสิบนาทีและบ้า

าเป็นใคร ในเมื่อญาดาใช้บัตรประชาชนของตัวเองสำหรับทำประวัติคนไข้ให้พี่สา

ลมหายใจของยี่หวา

ธอจำได้แต่เสียงสะอื้นสุดท้ายที่ได

อ คนพวกนั้นต้องได้รั

ดความแค้นที

ญาหน่อย ใครทำให

รเป็นคนบีบคั้นให้ยี่หวาเลือกทางนี้ เธอตัดสินใจจัดงานศพให้ยี่หวาเงียบๆ พอเสร็จสิ้นพิธี ส

ครับคุณญา

ด และหากพ่อรู้ พ่อก็

หลวมให้ญาดาแกร่งและกล้ามากกว่าพี่สาวที่โตมากับสังคมเมืองและความสะดวกสบาย ญาดาไม่เคยน้อยใจที่มารดาไม่

งบุตรสาวนายจ้าง ที่เขาเอง

อมรู้และเห็นคาตา เหมือนกับเรื่องของยี่หวา ภรรยาผู้น่าสงสาร สามีที่เป็นข้าราชการทอดทิ้ง หลงระเริงไปกับหญิงใหม่ที่ร่ำรวย

ไหลล่ะ ทำไมอยากรู้