ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 5 ตอนที่5

จำนวนคำ:1687    |    อัปเดตเมื่อ:27/11/2022

pan

ด้ครับ โดยที่เฮียแจ็คเป็นผู้จัดการดูแลฝ่ายนี้ทั้งหมด เห็นเฮียบอกว่า แต่ละคนดูงานที่แตกต่างกัน บ้างคนดูฝ่ายประกอบ บ้างคนดูฝ่า

่ในห้องนี้ทุกคน ตอนนี้เฮียให้ผมศึกษางาน โดยที่เฮียจะเป็นคนสอนงานเอง ผมว่าเฮียกลัวเสียชื

ม่กับกู"ผมเงยหน้าจากเอกสารที่เฮียเอามาใ

อน

ก่อนจะเดินตามเฮียออกมา ก่อนจะหยุดที่ห้องประชุมขนาดใหญ่ มีโต๊ะประชุมย

มพำเหมือนพูดคนเดียว พอเฮียพูดจบประตูห้องก็เปิดออก มะปรางค์เดิน

าะเปลี่ยนเสื้ออยู่แน่เลย ก็ตอนนี้เธอใส่เสื้อเชิ้ตสีครีมของผมไม่ได้ใส่สูททับ เสื้อผมมันทั้งใหญ่ทั้งยาวถ้าปล่อยช

มะปรางค์ว่าก่อนจะนั่

มูลราคามาได้ เห็นว่าเป็นกระจกมองข้างของรถยี่ห้อ

่เดินออกจากห้องประชุมเฮียก็ยื่นเอกสาร

วลาได้ว่าตอนนี้ 11:50น. ผมเดินตามเฮียเพื่อเอาเอกสารมาเก็บที่โต๊ะก่อนจะหยิบกุญแจร

ัส"เฮียแจ็คแซวผมเสียงดัง จนพี่ๆที

้องทำงานของฝ่ายวิศวกรแล้วขึ้นลิฟท์ไปชั้นบนสุดที่เป็นห

มื่อเห็นเธอสะพาย

ฉันก็จะไปเปลี

ว ว่าจะพา

็น"มะปรางค์พูดก่อนจะเดินผ่าน

อผมทั้งวัน ผมก็ไม่ห้าม

ใหญ่ขนาดนี้ใคร

ผมก็ต้องใหญ่ ไอ้นั

บมะปรางค์ก็หั

วผมใหญ่กางเกงผมก็ต้อ

ระสาทฉันได้

ธอ มะปรางค์เดินไปที่รถโ

าจากกระเป๋าเพื่อจะปลดล็อกรถของตัวเอง ผมก็รีบแย้งมาก่อนจะยัดใส่ในกระเป๋ากา

ห้างอยู่ใกล้แค่นี้เอง จะเสียเวลาขับรถไปเปลี่ยนที่บ้านทำไม"ผมพูดก่

มานะ"เธอพูดเสียงไ

าหาเธอ มะปรางค์มองหน้าผมก่อนจะก้มลงมองกระเป๋ากางเกงผม แล้วหันหน้าหนีไปอีก

ู ผมยังไม่ได้กิน

ห้าง พอผมจอดรถได้คนข้างๆก็รีบลงจากรถแล้วเดินเข้าไปแบบไม่รอผมเลย จนผมต้องวิ่งตามเธอไปก่

ปไหนครั

ได้รีบกลับ ฉันมีนัดกับลูก

๋ยวผมพาคุณไปซื้อ ไหนๆก็พักเที่ยงแล้วหาอะไรกินก่อนกลับแล้วกันนะครับ"

กี่ตัวค่ะ"พนักงานในร้านทักผ

่วยดูเสื้อให้

ยไปนั่งรอที่โซฟารับแขก สักพักเธอก็ออกมาพร้อมกับใส่เสื้อแขนกุดสีน้ำเง

็จแล

าน ก่อนกลับผมพาเธอแวะกินข้าวที่ศูนย์อาหารของห้าง เพราะเวลาพักมีจำกัดนี่ก็ใกล้จะบ่าย

เปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินเข้าไปด้านใน ผมเลย

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY