aeng

อหลบทางให้ แล้วทางไปคอนโดฉันมันไปได้ทางเดียวไง จะเลี้ยวไปทางอื่นก็ไม่ได้ด้วย สักพักก็มีผู้ชายสองคนเ

งค์รึป่าวครับ"ผู้ชาย

าฉันซื้อเครื่องบินน่าจะเข้าท่ากว่าเยอะ เพราะฉันนั่งเครื่องบ่อยกว่าขับรถซะอีก อีกอย่างฉันมีพี่ชายที่แสนดีอย่า

" พอผู้ชายคนนั่นพูดจบเขาก็เป

ยย!!!"ฉันยังไม่ทันได้คำตอ

.

ราะนี่มันกลางถนนข้างทางก็มีแต่ต้นไม้ พอมองไปรอบๆก็เห็นผู้ชายเกือบสิบคนล้อมหน้าล้อมหลังฉันอยู่ แล้วฉันที่ใส่กระโปร่งโคตรสั้น กับเสื้อเกาะอ

นลงในนั้น แล้วหันไปพูดกับเพื่อนของเขาที่มองฉันด้วยสายตาหื่นๆ

แล้วนะฉันไม่

ฉันได้ยินที่เขาพูด ฉันเลยหันไปมองรอบๆก็เห็นผู้ชายพวกนั่นยังมองฉันไม่เลิก ฉันเลยยอมนั่งนิ่งๆอยู่ในรถอย่างน้อยในนี้ก็ปลอดภัยกว่าข้าง

ายที่อุ้มฉันมาเขารับโทรศัทพ์ก่อนจะปิดประตูรถ

าฉัน

.

นเลยเอื้อมมือไปเขย่าแขนเขา เลยทำให้รถที

ผม ผมคงได้พาคุณไปสวรรค

นถา

ะไรฉันเลยรึไง มือถือก็อยู่ในรถจะโทรหาใครก็ไม่ได้อีก ในนี้ก็เปิดแอร์ซะเย็น จนฉันเริ่มจะหนาวขึ้นมา ฉันเลยน

ฉันผ่านกระจกมองหลัง ฉันเลยยื่นมือไปร

ันอยู่เรียบร้อย เขารู้ได้ไงว่าฉันพักอยู่ที่นี่ ถึงจะสงสัยอยู่บ้างแต่ถ้าถามไปคงไม่ได้คำตอบอยู่ดี ฉันเลยขยับตัวออกจากรถ แล้วเดินเข้าไปด้านใ

จนะที

่างเราไม่ได้จะออกไปชั้นนี้"เขาพูดก่อนจะจับแ

นพักชั

โต้อะไรสักอย่าง ฉันได้แต่ถอนหายใจเพราะทำอะไรไม่ได้ จนลิฟท์เลื่อนขึ้นมาอีกสิบกว่าฉัน เ

เดินเข้ามาใหม่ถามผู

ลูกพี่ให

ล่ะไอ้เหี้

ยู่หันมามองหน้าฉันนิ

ว่าฉันไม่ใช

.

ี ฉันง่วงจะลงไปนอนแล้ว"ฉันพูดก่

ถ้ายังไงคุณก็ช่ว

่อนจะเปิดออก แล้วยัดฉันเข้าไปข้างใน ฟังไม่ผิดหรอกพวก

"ฉันพยายามเอามือทุบประตูห้องจนมือแดงไ

้ชายคนนึงกำลังนั่งขมวดคิ้วอยู่ที่โซฟา เขาเป็นคนเดียวกับที่ช

่นา

มันบอกได้ตัวแล้วไงวะ"เขาพ

ันกลับไปสักทีสิ"ฉันพูดด้วยความหงุดหงิด วันนี

อยหลัง แต่ด้านหลังฉันมันเป็นประตูห้องไง พอฉันจ

้าอกเขาไว้สุดแรงตอนที

ลัวรึไง