ผมอยากเล

ที่โอบอยู่ร่างเล็กเมื่อครู่ตกลงข้างตัว จนหัวใจคนรอรู้สึกแกว่งไห

ังไม่

เธอพูดมานั้นหมายความอย่างไร

ายามมองว่ามันเป็นเพียงแค่ความรู้สึกที่เคยคิดไปเองขยายวงกว้างราวกับอยู่กันคนละซีกโลก ทั้งที่อยู่ใกล้กันเพียงเท่านี้แต่เธอกลั

ขาที่สนิทสนมกับเธอก็เพียงเพราะพบเจอกันบ่อยจึงถูกแนะนำออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจเท่านั้น กับทางคร

น่งใดกัน ตลอดเวลาที่คบหากันเขาได้คิดเหมือนอย่างที่เธอคิดหรือเปล่า น้ำตาที่รื้นขึ้นมาจับขอบหน

คนที่นั่งเคียงซึ

เ

รียวก็ถูกรั้งให้กลับลงไปตำแหน่งเดิม แขนแข็งแรงวาดโอบกอดร่างเล็กไว้แน่น รมิตาดิ้นขลุกขลั

ลาพี่

คนไม่มั่นใจ ทำให้หญิงสาวต้องหันกลับมามอง ทั้งที่ดวงตาคู่สวยเองยังถูกกลบด้วย

รอให้พี่พร้อ

ี่

ิบคำมั่น และต่อให้เขาพูดออกมาเพียงเพรา

ญญา

้ารับ เพียงแค่นั้นก็เพียงพอแล้วส

รอ แต่ครั้งนี้แตกต่างเพราะมันมีจุดหมาย

เดียวนะคะ และจะมี

อยู่ครับ

อสะดุ้งโหยง ใบหน้าคมคายเบนสายตายังที่มาของเสียงทักก่อน

หลังจากมารดาเสียชีวิตไปตั้งแต่ให้กำเนิดภาสกรได้ไม่นาน ภาสกรหรือคุณรองของน้องๆ ก็ถูกเลี้ยงโดยหม

าวอาดๆ เข้ามาในห้อง หลังจากที่น้

ะไรนักหนา อายุก็

อาแต่ทำหน้าเบื่อโลกและทำงานผิดพลาดจนเขาต้องเข้ามาทักท้วง ก่อนจะพบว่านอกจ

สารที่ต้องตรวจ ขณะที่เบื้องหลังเป็นชั้นวางของแบบยึดติดกับผนัง รูปภาพ โล่รางวัลแห่งความสำเร็จ และหนังสือเล่มโปรดถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ หมวกนิรภัยสีขาวที่ใช้ในการตรวจไซต์งานถูกวางทิ้งอย่างไม่ไยดีบนโต๊ะกระจกตัวเตี้

อะไรหรือเ

พราะตอนนี้มันติดจะเบื่อหน่ายเข้าไปอีก จนหนุ่มจอมทะเล้นของบ้านต้องเดินเข้าไปเมียงๆ

ะไรหรือเป

อะมีอะไรหรือเปล่าถึงได้มาหาผมถึงห้อง” เล

ที่แสดงออก ก่อนจะลงความเห็นว่าไม่เชื่อคำนั้นเลยสั

่วอย่างนี้ล่ะ” ไม่ว่าเปล่าภาสกรยังโยนเอกสารร

ยความมึนงง ‘มั่ว’ อย่างนั้นหรือ มือใหญ่เอื้อมออกไปหย

ล้วก็รอฟัง แต่เมื่อไม่มีคำตอบ

ยเปลี่ยนท่าทางไปจนสิ้นเชิง นั่นหมา

ไรกันอีกล

นเป็นน้องปฏิเสธ อ

น์ของตึกสูงในเวลาเที่ยงวันด้านนอกแทนการคาดคั้นเอาคำตอบจากน้องชายที่ชื่อขุนศึ

ขุนศึกก็รู้สึกร้อนรน จึงเริ่มขยั

รองค

ไม่เปลี่ยนแปลง แต่ภายในดวงตาคมเข้มของอธิรักษ์โยธินคนพี่กลับสั่นระริ

จะเริ่มที่จุดไหน ในเมื่อปัญหามันเกิดขึ้นตั้งแต่เริ่ม