ียงเบา เคนจิโร่เมื่อได้ยินเสีย

ู้หรือไงว่าฉันโทรมา” เคนจิโร่พูดอย่างไม่สบอารมณ์ แต่เ

อะไรนอกจากจะโทรมาก

ะโทรฯ มาใหม่” กัญติญารับรู้ปัญหาของเคนจิโร่ที่ต้องโทรฯ มาหาเธอตอนดึก เพราะทุกครั้งที่เข

ี่อยู่ในตู้ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนชุด มือบางค่อยๆ เปิดประตูห้องนอนอย่างเบามือ และปิดลงเมื่อเธอออกมาอยู่หน้าห้องนอน เธอผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก

องบุคคลที่โทรฯ มาด้วย แต่แสร้งทำเป็นนิ่งเฉยเพราะอยากรู้ว่าเธอจะทำอย่างไร ภาพของกัญติญาที่แอบย่องออกมาคุยกับเคน

งถูกเปิดออกด้วยมือหนาของเขา ปืนสีดำสนิทมีกระสุนเต็มแมกกาซีนถูกใส่ลงในกระเป๋าเสื้อคลุม จากนั้นชายหนุ่มจึงเดิ

จากห้องพัก ด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนักใบหน้าของรัฐศาสตร์ดุก

งรับวิ่งตามไปโดยไม่ลืมที่จะโทรศัพท์หาธนาพลและลูกน้องอ

<><>

ารสนทนาจึงยุติลง หญิงสาวลุกขึ้นจากเก้าอี้นวมเพื่อเตรียมกลับไปที่ห้องของรัฐศาสตร์ ในใจ

ก่อนสิ” เคนจ

ต้องคุย” กัญต

วเธอไปขัดดอกให้ไอ้เล็กเ

ิ่งทุกอย่างมันพังทลายเพราะเคนจิโร่ ความรักที่เธอมีต่อเขา ความศรัทธาในตัวเขาได้มลายหา

ี่ตักของเคนจิโร่พอดี ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนจับจ้องที่ริมฝีปากอวบอิ่มของกัญติญานิ่งนาน ก่อนจะโน้มใบหน้าของเขาเข้าหาเรียวปากของเธอ

ญาเบี่ยงหน้าหนีจึงทำให้เรียวป

ะทันพอที่จะเห็นเคนจิโร่หอมแก้มของเธอ ทั้งสองต่างหันมามองผู้มาเยือนด้วยสีหน้าที่ตกใจ แต่คนที่ตกใจมากที่สุดคือกัญติญา เพราะเธอรับร

ล่นมาให้มันสนองถึงห้อง” รัฐศาสตร์พูดตะโกนออกไปด้วย

อธิบายแต่เวลานี้รัฐศาสตร์ไม่สามารถทนยืนฟังเหตุ

่มเธอบนเก้าอี้เสียก่อน” กัญติญาคิดว่าตอนนี้หากเธอพูดออกไปเ