เข็ดขยาดกับเดินการเดินห้างพร้อมคุณหมอหนุ่มแสนเพอร์เฟคไปอีกนานโข แล้วเขาก็ทำให้ภาพลักษณ์ของหมอหนุ่มมาดนิ่งในอุดมคติเธอ

วะ!

แล้วอ้วกพุ่งจนหาถ

นั่งตัวหนึ่งในสวนน้ำ โดยมีเจ

เพิ่งซื้อให้ใหม่ขึ้นมาถ่ายรูป ก่อ

บหน้าเขาเหวอ ขณะที่เธอห

าะทำอะไรไม่ได้ หลังจากที่เธออั

มาดักหน้าเขา แล้วชูมือขึ้นหมุนไปมา “น้า.

า พร้อมกับส่งสายตาป

แล้วจะให้ใจแข็

าอย่างเอ็นดู เพียงเท่านั้นกำแพงที่เคยกางกั้นระ

ยขาดหายก็ค่อยๆ ถูกทดแทนมาทีละน้อย ครอบครัวของเขาค่อยๆ ผลัดกันมาให

าวคนใหม่ พร้อมทั้งยังฝากฝังให้พี่ๆ ทั้งสามดูแลดุจไข่ในหิน หวงยิ่ง

เข้ามหาวิทยาลัยอีกทีในปีหน้า ซึ่งระหว่างนี้คนที่คอยทบทวนตำราเรียนให้เจ้าตัวก็คงไม่พ

สองแขนเท้าลงบนโต๊ะเขาอย่างเบื่

สิ เดี๋ยวพี่

็ไม่รู้ลงบนกระดาษที่เต็มไปด้วยตัวหน

...ลงไปทา

่แปปนึงไง อีกสอง

ก่อนจะถอยเท้ากลับมานั่งที่โซฟ

หญิงสาวบ่นกับตัวเองเบาๆ ขณะที่คนหูดีทำได้อมยิ้มกับตัวเอง บ

ก๊อก! ก

ิดก็ถูกขัด เมื่อคนมาใหม่เปิดประตูเข

ั้งๆ ที่เห็นอยู่แล้วงาน

...พรีมมีอะ

ที่ทำมาร่วมชั่วโมงทันทีที

ไปทานกลางวันค่ะ เห็นเลข

ลยครับ...พี่ก

ึ่งจนตอนนี้เกือบบ่ายสองเขายังไม่มีวี่แววว่าจะไป แต

จะได้ปรึกษาเรื่อง

อให้เขาสละเวลาที่แสนมีค่าใส่ใจพ่อของเธอมากกว่าปกติ ก่อนจะเดินน

ดรันย์เรียกหล่อนไว้ “พ

น่อย แต่เธอกลับยิ้มกลบเกลื่อนไร้พิ

หรือเสแสร้งอะไรสักอย่าง ทว่าสาวน้อยไม่กล้าฟันธงมากนัก ด้วยท่าทีที่เป็นมิตรก

์เรียกว่าน้องมิก็ได้ครับ ส่ว

สดีค่ะ

้หญิงด้วยยังมองยังแทบละลาย แล้วผู้ช

ว่า...ค

่รันย์เหรอคะเ

ครู่ถูกกลบทันทีด้วยคำชมแสนธรรมดา ทว่

รวจสาวน้อยตรงหน้า ก่อนจะพบว่าไ

แต่มันกลับแทนกำลังดี ส่วนสาวน้อยคนนี้มีเครื่องหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ดวงตากลมโตดูใสซื่อไร้เดียงส

พียงความเอื้อเอ็นดูผ่านดวงตาสวยเฉี่ยวซึ่งดรั

ู่พี่ จนกว่ามหาลัย

.งั้นน้องมิก็มา

ับ “ค่ะ...ช่วง

ี มิรู้ไหมอยู่ที่นี่เบื่อจะเเย่ พี

างน่ารัก เสียงใสกังวานขอ

.แล้วหันมาสนใจคนข้างๆ บ้าง ดูสิ...ถ้าพี่ไม่ขึ้

ก็จริงอย่างที่พริมาพูด ถ้าเจ้าหล่อนไม่ขึ้น

งสาวที่คุยกันอย่างเอื้อเอ็นดู เสมือนความรู้สึกแบบน

หัว ก่อนจะพาสองสาวออกจากห้อง พร้อมเอ่ยปากขอเป็

ะ ว่าพี่รันย์ทานอา

้นคะยอมากแค่ไหนก็ตามที อาจเป็นเพราะปลาดิบและวาซาบิกลิ่นฉุนที่ทำให้คุณหมอเกลียดมันเข้าไส้ที่พร้อมกับจะเบือนหน้าหนีทุกครั

.อร่อยด

า ที่ดูว่าจะกินช้ากว่าใครเพื่อน ทั้งๆ ที่บรรยาด

กไหม เดี๋ย

ณะที่คีบเเซลม่อนชิ้นโ

่อยนะคะ ดูสิ...ทานเยอะกว่า

้องการคำตอบ ทว่ากลับทำให้คนที่กำลั

ก่อนจะยกน้ำขึ้นมา

รับ ทานได้ทุกวั

ด้วยความเอ็นดู พาลชวนให้นึกถึงเมนูอาหารญี่

เหมือนกัน” พริมาว่าเสียงเเผ่ว

ย์ยังจำได้...

ี่ไม่เคยลืม ว่าอะไร

ังน้อยใจเสียเต็มประดา ชายหนุ่มกุมมือเธอไว้ ก่อนที่จะสั

มที่สัญญาให้ไว้ก