ังไงดี จะ

้วคิดเท่าไรก็คิดไม่ตก เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าหนุ่มโฮสต

้องชายหมอที่เธอฝากครรภ์ด้ว

ธอด้วยเรื่

ว เหรอถึงได้จับเขาโยนเข้ามาในชีวิตแล้วลิขิตขีดเขียนให้

วยัยพราว เขาจะทันรู้ไหม

่ำรำพันราว

ินไป สมองอันวกวนสับสนของเธอก็ดันค

าอยู่ที่นั่น ไอ้วันนั้นก็ดันปากเปราะเล่าให้หมอป่านฟ

กยาวๆลึกๆดึงสติให้กลับคืนรวบรวมความค

ไปไหนก็ได้ ไปที่ที่อีตาหมอนั่นตามหาไ

ดตู้คว้ากระเป๋าเดินทางมา

สุดก่อนที่อะไรๆจะสายเกินไปแล้วเธออาจต้องสู

่อมฉลาดและรู้ดีว่าลู

าจไม่ใส่ใจ แต่ใครจะรู้ว่าอนาคตอันใกล้เข

สีย ไปให้ไกลแสนไกล ไปอยู่ที่ไหนสักที่ที่ไม่มีใครรู้จัก เงิ

่ที่อื่นแล้วแหละ ถ้ามีโอกาสเราอาจ

งโถงใหญ่กลางบ้านที่ด้านข้างเชื่อมต่อกับโรงจอดรถ แต่ว่ายังไม่ทันที

นเหรอครับค

าๆๆ แหม...ตามมาดูคนไข้ถึงบ้านเลยนะคะ ฉันบอกแ

ามทำใสซื่อตีหน้ามึนเหมือนค

จ้าหล่อนให้หลาบจำที่บังอาจลบเหลี่ยมคนอย่างเขา หน้าตาก็ส

ชอบดูแลต่อก็ต้องมาดูให้แน่ใจว่าคนไข้สบา

ดเสียงหลง เธอไม่ประสงค์ได้ยินได้ฟังอะไรทั้งนั้น และตอนนี้เธอต้องหาทางหนีจากเขาให้ไ

างรู้ทัน พราวชมพูเห็นแต่ทำเป็นไ

ะวันหรี่ตามองอย่างจับผิด พราวชมพูสะดุ้งท

้จะไปตั้งแต่บ่ายแต่เหมือนจะไม่ค่อยสบายเลยไม่ไ

ปลวตะวันว่าแล้วก็ตรงเข้าคว้าข้อมือเล็กออกแรงดึงเบาๆร่างระหงก็ปลิวหวือตา

ต้านไม่ยอมเดินตาม แต่แรงเขามีมากกว่าเธอมากนักบวกกับเธอพะวงกลัวจ