ที “นิลเพิ่งกลับจากอีสานใต้มาหยกๆ ให้พักสักนิดไม่ได้เหรอ นะ

้าได้ข่าวนี้ก่อนสำนักพิมพ์อื่น ถือเป็นชิ้นโบว์แดงเชียวนะ แต่กว่าจะได้ก็คงไม่ง่าย เพราะอย่างนี้ ข

มีบุญคุณ ยืนกรานเสียงหนักแน่น ทว่านุ่มนวล มนิลาก็ทำอะไรไม่ได้ แต่ควา

ที่ไหน ยังไง ประเด็นอะไร อ้อ เงินพิเศษสองเท่า แ

ันยินยอมในไม่กี่นาที โดยไม่แผลงฤทธิ์แผลงเดชจนโรงพิมพ์กระจุย จัดว่าเหลือคาด ถึงว่ามันจำท่าทำท

็งเบิกเ

กระทั่งเห็นตาดำปิ๊ดปี๋ ตวัดมาในลักษณาการที่เขาไม่ใจว่าจะเรียกอาก

ศเดิมแท้แต่เกิดไปแล้ว พอจะแสดงกิริยา...ผู้หญิ๊ง-ผู้หญิง ก

ขึ้นได้ เพราะเปลี่ยนจากค้อนควักมาเป็น

สุขภาพแล้ว ยังเบิกสิ่งเสพย์ อย่างค่าบุหรี่ ค่าสุราเมรัยที่จะเข้าไปช่วยถ

ิง ทำตาเหลือกเข้าใส่มากกว่า...

ความเครียดย่อมเพิ่ม

อาศอกตามระ

ม่ตกลง?

้น ในลักษณะบอกให้รู้ทางอ้อมว่า ‘โน

ไม่สั่งไวน์แก้วละเป็นพันมาดื่มก่อนและหลังอาหารหรอกนะ ไม่งั้นละ เอ็งเอ๊ย... กว่างานเอ็งจะ

ช่างผลาญไปได้ อะไรไม่จำเป็นน

ต์ แล้วข้าก็ไม่เข้าใจเอ็งจริงจริ๊ง...ไอ้นิล เอ็งจะสูบ จะดื่ม ไปทำไมวะ แล้วผู้หญิงดื่มของมึนเมา พ่นควันปุ๋ยๆ น่ะ มันโก

ดอย่างนี้หมา

มียเช่าฝรั่งมากๆ หน่อยนะสิ แค่หุ่นเอ็ง กับไอ้ผิวดำๆ ของเอ็ง มันก็เข้

จัดว่าเป็นผู้หญิงหน้าตาเข้าท่าเข้าทางคนหนึ่งทีเดียว ถึงมันจะไม่ขาวอล่องฉ่อง ผิวแตงร่มใบ แ

่ใบตองปลิว มันก็พอมีอยู่หรอก บางเสี้ยวบางส่วน

ๆ แต่ก็มีเวลาที่ดวงตาดำ ดุ คู่นี้จะอ่อนแสง ราโรย ที่เขาค่อนข้างแน่ใจว่า เขาคนเดียวที่มีโอกาสได้เห็นมันในสภาพอารมณ์ขณะหัวใจของมันเหนื่อยล้า ในยาม

ๆ ว่ามันก็คงไม่ต่างจากเพื่อนลูกกำพร้า ที่ไม่เป็น

่อเล็กๆ หรือถุงเท้าสักคู่ในหน้าหนาว นิลก็สงสัยสิ ... ทำไมพ่อแม่นิลไม่มาบ้าง ถ้ากลัวใครจะรู้ แล้วต้องเสียเงินให้สถานสงเคราะห์บ้างตามกำลัง แอบมาก็ได้ ... นิลโตมากับแม่ชีในโบสถ์ฝรั่งที่อาสามาช่วยงานสังคมข้างนอก ก็เลยได้

ามสะเทือนใจของผู้เล่าว่ารุนแรงหยั่งรากล