ูง.

ปตอนไหนไม่รู้รู้ตัว

ูงตื

้เลือดเสร็จ

จ๊ะเรากลับ

คุณลุ

ุณพยาบาลบอกว่าให้เรากลับก่อนก็ได

ัวคุณลุงมีใครมาเยี่ยมค

ณพยาบาลคงติดต่อครอบครัวคุณลุงเองส่วนเราก

ันต่อ

ุงกันมั้ย" ฉันถามแม่ตอนที่เ

ปเยี่ยมคุณล

้มีใครไปเยี่ยมบ้างหรือยัง" แ

วงคุณงั้นเราก็ไ

ก็เป็นห่วงคุณลุงเห

ามประสาคนรู้

ดาฉันคิดว่าคุณลุงกับแม่คงมีความรู้สึกดีๆ ต่อกัน ฉันไม่ว่าอะไรแม่หรอกนะถ้าแม่จะมีความรักฉันอยากเห็นแม่มีความสุขมีคนดูแล คุณลุงจากที่ฉันรู้จักคุ้นเคยทัศนคติของท่านดีมากๆ ท่านสอนให้ฉันรู้จักชีวิตรู้จักมองโลกในความเป็นจริงคุณลุงบอกว่าฉันน่ะโลกสวยเกินไปท่านกลัวฉันจะโดนหลอก ท่านสอนว่าเวลาจะคบใครก็ดูให

ินไปถามพี่พยาบาลที่นั่งอยู่หน้าเคาท

่าคนไข้ชื

พากันอ้ำอึ้งเพราะจนถึงตอนนี้ฉันก

ะแต่เมื่อวันก่อนฉันเป็

จนกระทั่งข้อมุลของแม่ขึ้นหน้าจอว่าได้บริจาคเลือ

ยังไม่รู้สึกตัวนะคะ แต่คุณหมอได้ย้ายไ

บาลจดใส่กระดาษมาให้ฉันกับแม่เราก็เดินไปตามทางที่มีป้ายบอก เราขึ้นลิฟท์มาจน

ามาผิดชั้

ยาบาลแจ้ง" เราสองแม่ลูกยืนงงกันอยู่ สักพัก

วย ไม่ทราบว่าห้อ

้เหรอคะ" พี่พยาบาลถามพร้อมกั

ช่

ะคะว่าม

ใจนิดๆ เพราะดูเหมือนเธอจะไม่เชื่อพร้อมสายตาดูถูกอย่างเห็นได้ชัด อาจจะเป็นเพราะฉันกับแม่เรามาด้วยชุด

นะคะห้ามส่งเสียงดังรบกวนคนไข้เพราะไม

ะตอบโต้กลับ ปกติฉันไม่ใช่คนแบบนี้หรอกนะแต่พยาบาลคนนี้ใช้สายตาดูถูกฉันกับแม่เกินไป ท

เค้าดีๆ หน่อยลู

" ฉันขอโท

ามากๆ ไม่ว่าจะเป็นเตียงคนไข้เฟอร์นิเจอร์ทีวีตู้เย็นและภายในห้องยังมีห้องอีกหลายห้องฉันใช้สายตามองไปรอบๆ ซึ่งค่าห้องห้องนี้คงจะแพงมากๆ แน่ๆ มันต่างจากห้องที่ฉันเคยนอนตอนเป็นไข้เลือดออกตอนเป็นเด็ก ตอนนี้คุณลุงยังนอนหลับไม่ได้สติฉันมอ

ปรอบๆ ห้องอีกรอบแต่ก็ไม่เจอใครเลยซึ่งอันที่จริง

ก็ไม่ได้มาอยู่กับคุณลุงทั้งวันบางทีญ

ินะคะ นกยู

" ฉันกับแม่รับหันไปดูคุณลุงที่ตอนนี

^^" ฉันรีบเดินเ

เป็นยัง

วล่ะลูก ขอบใจนะ

กว่าไม่มีใครมา

ได้อยู่ที่ไทย เขาไปเรียนต่อที่ต่างประเทศน่ะ" ฉันเพิ่งร