img วายุร้ายพ่ายรัก  /  บทที่ 5 ความจริงในอดีต | 6.49%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 5 ความจริงในอดีต

จำนวนคำ:2294    |    อัปเดตเมื่อ:08/07/2023

ูง.

ทรบอกลูกชา

ืนบอกไปมีหวังเจ้าลูกชายตัวดีของผมจะรีบกลับมาแล้วโวยวายใส่ผม ผมขี้เกียจฟังมันบ่นน่ะ" คุณลุง

ลุงคุณลุงถูกพาเข้าห้องฉุกเฉ

ไม่เป็นอะไรแล

มีญาติที่ไหนคุณยิ่งต้องบอกให้ลูกชายของคุณให้ทราบเพราะเค้ามีแค่คุณคุณเดียวอย่าหาว

องก็แล้วกันขอบคุณม

นปะทะคารมด้วยก่อนเข้ามาในห้องนี้

รวจอาการคุณรุ

ฉันกับลูกสาวขอตัว

พื่อนผมก่อน" คุณลุงบอกกับแ

่ก็ยังต้องนอนรอดูอาการอีกสักร

อที่ดูแลรัก

ังไงผมก็ขอบคุณคุณผู้หญิงมากเลยนะครับที่ช่วยให้

ฉันยินดีแล้วก

อดให้ผมงั้นเหรอ" แม่ไม

รู้จะตอบแทนคุณยังไงตอนนี้

เลยค่ะ เรื่องเล

ก๊อ

น้าประตูห้องที่มีพี่ๆ ที่ฉันคุ้นหน้าคุ้นตาหลายคนยืนเรียงกันอยู่ในมือขอ

นหมอขอตัว

ปแล้วพวกพี่ๆ พนักงานบริษัท

ตัวแทนของพนักงานในบริษั

บใจทุก

ที่นี่ได้ล่ะ" พี่คนนึงที่เป็นลูกค้า

ับแม่มาเยี่ยม

ณลุ

ยูงรู้จักท่าน

ค่ะไม่ได้รู้ว่าเป็นประธ

" จู่ๆ แม่ก็ลากแขนฉันออกมาจากห้องโดยที่ฉันยังไม่ทันได้ร่

จังเลยนกยูงยังไ

ยกท่านว่าคุณล

ำไมล่ะ

่ดี นกยูงคงไม่ทันเห็นสายตาของคนหลายคนที่มองเราเมื่อกี๊" ฉันยังไม่เข้าใจในสิ่งที่แม

ึงเรียกคุณลุงไม่ได้ทำไมต้องเรียกท่านแล้วมั

โตส่วนเราเป็นแค่แม่ค้าขายข้าวแกงข้างทาง ใครเห็นก็อาจจะคิดว่าเราหวังผลประโยชน์จากคุณลุง แม่ไม่อยา

่ผ่านมาเราไม่เคยรู้ว่าคุณลุงคือเจ้าของบริษัทเวลาคุณลุงมาทานข้าว

ทิตย์ต

รือง

็หันมาทำตาดุใส่ฉันทันทีพอนึกขี้นได้ว่าต้

" ฉันยกมือไหว้คุณลุง

บนั้นล่ะนกยูงเรียก

ยกท่านอย่างเมื่อก่อนได้อีกขอโทษด้วยนะคะที่เมื่อก่อนฉันกับลูกสาวอาจจะพูดล่วงเกินท่าน

งคุณโกรธ

กรธท่านเร

าผมเป็นเจ้าของที่นี่ผมขอโทษน

กับคุณลุงคุยกันไปมาเหมือนคุณลุงกำลังง้อแม่อยู่ยังไงยังงั้นเลยหรือฉันคิดไปเองก็ไม่รู้ค่ะ มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ฉันไม่เข้าใจเท่าไหร่ และหลั

ังช่วยกันทำกับข้าวกินในตอนเช้าก็มีคนมาตะโกนเรียกหน้าบ้านฉันก็เลยรีบวิ่งออกไปดูปรากฏว่าเป็นคุณลุงซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าคุณลุงรู้ที่อยู่เราได้ยังไง แต่ฉันก็ออกไปเปิดประต

ปไหนไกลฉันแอบฟั

ไมคุณต้องหล

ะมันไม่มีความจำเป็นอะ

ดที่ปิดบังคุณ

.....

้เหรอว่าเหตุผ

ยากรู

ันเข้าผมเริ่มรู้แแล้วว่าไม่ได้เป็นเพราะรสชาติอาหารเพียงอย่างเดียว แต่ผมรู้สึกถูกชะตากับคุณร

ุณ

นสายตาผมคุณยอมที่จะบริจาคเลือดให้กับผมแต่นั่นเป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้นที่ทำให้ผมชอบคุณ ผมนับถือคุณจริงๆ คุ

....

งตัวเองแค่ไหนคุณกลัวว่าคนอื่นจะมองคุณว่าคุณหวังอะไรจากผมทั้งที่ไม่ใช่เลยคุณไม่ใช่คนแบบนั้น เป็นผมต่างหากที่หวังผลประโยชน์จาก

ว่าฉันเคยผ่านอะไรมาก่อนคุณอาจจะร

ว่าคุณเคยผ่านเรื

่างให้คุณลุงฟังอย่างไม่ปิดบัง ฉันคิดว่าที่แม่เล่าเพราะแม่อยาก

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY