้ดูแลยามที่พักอยู่ปราสาทนี้ เธอขอร้องให้สาวใช้พาไปยังห้องพักขอ

่อตัวลงตามธรรมเนียมก่อนจ

ะ” เซลีนลุกยืนพร้อมผายมือเชิญ แม้อีกคนจะขม

าเซียหันมาทางลาฟาซในขณะที่หย่อนตัวนั่งลงเก้าอี

เซลีนเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นว่

หายไปอย่างรวดเร็ว” นาเซียส่งยิ้มให้เซลีน แต่ทำไม

เธอแค่ต้องการกล่าวขอบคุณ มันคือความขอบคุณที่ออกมาจากใจเธออย่างแท้จริง แต่เธอก็เขาใจลาฟาซคงอยากที่จะอยู่ร่วมกับเซลีน เขา

ูแดงขึ้น ดูท่าเซลีนคงรีบร้อนไม่น้อย มือเรียวกกอบกุมยกชายกระโปร

้นเหรอ” นาเซียกล่าวอย่างสงสัย เธอมอง

ลาฟาซไม่ต้องการให้ทางวิหารรู้เรื่องที่เซลีนมีพลังพิเศษนี้พอ ๆ กับดยุกกาบริเอลที่ช่วยเซลีนปกปิดเช่นกัน สิ่งที่ลาฟาซกลัวคือการที่นาเซียรู้แล้วนำเรื่องนี้ไปกล่าวทูลต่อองค์ราชินี เพราะหากเป็นเช่นนั

ิ่งที่รู้ได้จากชีวิตก่อนเท่านั้น ตอนนี้พลังเซลีนยังไม่แข็งแกร่ง วิหารยังไม่รู้เรื่อง แต่ต่อ

้ำ ท่าทางดูกังวล นาเซียยกมือหนึ่งขึ้นจับมือ

ก็รีบเดินออกจากตรงทางเดินทันที เธอหวาดกลัวแววตานั้นเสียมากกว่า ดยุกก

าวเหน็บทำให้เขตกาบริเอลแทบไม่มีพืชพันธุ์ใด ๆ คงอยู่ได้ มีเพียงต้นสนสูงสลับเต็มหุบเขาด้า

าเธอไม่มาที่กาบริเอล เรื่องต่าง ๆ ก็คงไม่เกิด เหตุการณ์ที่จะต้องให้เซลีนใช้พลังก็คงไม่ต้องมี

นหันไปมองผู้ที่เข้ามาทักเธอ ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งแต่ดูแข็งแกร่ง แววตาสีฟ้าหม่นเส้นผมสีเทาที่ดูกลมกลืนไปก

กคนที่เป็นผู้ยอมเสียสละชีวิตตนเองเพื่อปกป้องเซลีน ในตอนที่ไปชิงตัวเซลีนคืนจากดยุกกาบริเอล

่อนหรือไม่ กระผมสามารถพา

มองแววตาฟ้าหม่นของเขาดูไร้ซึ่

ังกองทหารที่ยืนขนาบข้างรถมาในตอนที่เธอมา แต่สำหรับเธอแล้วเธอที่รู้ว่าหากไม่ได้ใช้พลังจากเวทย์เคลื่อนย้าย การเดินทางมายังเขตทางเหนือนี้ค่อนข้างอันตราย เพ

้คู่กับองค์รัชทายาท ขอบคุณเซอร์ที่อยากช่วยเหลือ” นาเซียเชิดหน้ากล่าวอย่างชัดเจน ดูท่าตัวเธอในตอนน

าง ๆ ดูเหมือนจะรอคอยเธอราวกับกำลังลงโทษกับสิ่งที่นาเซียคนเก่าได้กระทำลงไป เพียงแค่สามวันที่อยู่ในเขตกาบริเอลนี้เธอก็เจอกับปัญหาหนักมากมายแล้ว นาเซียมองหินสีสวยที่อย

หินเวทย์หลายร้านพอให้เธอตามหาได้ เด็กสาวตัวเล็กถูกเสนอชื่อให้ติดตามเธอ ดูเหมือนไม่เพียงอาณาจักรแคลบอร์นแล้ว อาณาเขตกาบริเอลก็คงจะ

ซียถามเด็กสาวตรงห

งแหบแห้งแทบไม่ได้ยิน นาเซียยืนกอดอกมองก

งของเจ้าด้วยความสุข” นาเซียค่อย ๆ พ

” เด็กน้อยแหงนมองหน้า นาเซียเพิ่งสังเกตุว

อบคุณก่อนจะให้เธอช่วย