นอุบด้วยใบหน้างอง้ำ เมื่อถูกแด๊ดบังคับให้นั่งเรียนเปียโน

รับฉันสักเท่าไหร่ ดังนั้นแด๊ด

ด๊ดจึงสรรหากิจกรรมที่ผู้หญิงทั่วไปนิยมมาให้ฉันทำ ก็มีทั้งร้อ

พอบอกแด๊ดดี้แบบนี้ทีไร แด๊ดก็จะพูดสวนกลับมาทันทีว่ารูปร่า

ิบปืนไล่ยิงใครหรือเป

ต่อ” พี่ภูมิคือบอดี้การ์ดส่วนตัวของฉันที่เป็นทุกอย่างให้

ดบุคลิกนิสัยก็จะเป็นอีกแบบ ดูสุขุมลุ่มลึก และกลับกัน พอต้องมาอ

ุดแท้ๆ ฉันก็อยากจะไปหาอะไรอย่างอื่นทำบ้าง อีกอย่างแด๊ดก็ออกไป

้พี่ภูมิไปปิดปากลูกน

ถ้านายรู้คุณ

ัวยูเมื่อได้รับการ

ม่ดุเร

งทุ้มคุ้นหูเรียบนิ่งมาพร้อมกับร่างส

ิ้มกว้าง ก่อนจะเดินเข้าไปออ

” ฉันพูดอย่างแข็งขัน พร้อมทำท่าจะผละออกจากอ

่จบเลย” ทว่าข้อมือของฉันก็

แล้วนะเรย์วี่ เธอ

งยิ้มหวานให้แด๊ดไม่หยุด ตั้งแต่เด็กจนโตแด๊ดดี้

องเรย์” น้ำเสียงติดดุที่เปล่งออกมาส่งผ

ไม่ให้พี่ภูมิอยู่ห่างๆ อีกแ

ากคนนั้นเป็นอันขาด เข้าใจมั้ย” แด๊ดมักจะย้ำประโยคนี้เสมอ ถ้า

บแปดก็ถือว่าโตแล้วนะสำหรับฉัน อีกไม่กี่เดือนก็จะเข้ามหา’ลัยแ

เอง แด๊ดจะเลิกให้คนตามก็ต่

หร่กันล่ะ ในเมื่อแด๊ดยัง

รุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะโพล่งออกไป อย่างน้อยการมีทั

ะไร ทำไมทุกคนถึงเอา

่ได้ แล้วหนูควรทำยังไง” ใบห

ดีแล้วเชื

ชื่อฟังแด๊ดตลอด มีแค่เรื่องบ

นเลย ถ้าถามว่าหนักหนาขนาดไหนก็ถึงกับให้พี่ภูมิไปยืนเฝ้าหน้าห้องเรียน แถมตอนพักกลางวันยังนั่ง

ันค่อยๆ ดึงข้อมือของตัวเ

วสักหน่อย” ทว่าคำพูดที่หลุดออกมาจากปากแด๊ด

มันไม่ได้มีบ่อยๆ ดังนั้น...หายงอนชั่วคราวแล้วค

กลับไปพูดกับแด๊ด แวบหนึ่งเห็นว่ามุมปากหนายกยิ้มอ