อน หลี่น่าที่ไม่รู้เรื่องอันใด ก็ได้แต่นั่งนิ่งอยู่อย่างน

ก!

ได้ยินเสียงของผู้นำตระกูล สตรีท

ที่นางพึ่งรู้ว่าเป็นบิดาและพี่ชาย เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วย

ดเชื้อได้” ทุกคนต่างมึนงงกับคำพูดแปลกประ

ร์ เจ้าว่

ดบาดแผลให้ท่านก่อน” ร่างอวบตั้งสติ พยายามประมวลคำที่ควรใช้ให

บิดาอย่างเบามือ ยังดีที่บาดแผลไม่หนักหนาถึงขั้

แล้วเจ

อย่างยิ้มๆ เขาเป็นบิดา ย่อมรู้ดีว่าบุตรสาวนั้นชอบการอ่านตำรา วิธีการและหลักการต่

ึ้นหรือเจ้าคะ” คำถามของหลี่น่า ท

างไรเล่า พวกเขาก็

จากบ่วงผ้า ตอนนั้นศีรษะคุณหนูชนเข้ากับพื้นดังโป๊ก!!! แล้วก็ลืมทุกสิ

ุกคนตกใจมาก จ

ท่านั้น” แม้หลี่น่าจะขยายความเพิ่ม แต่ก็ยังไม่ทำให้ทั

ำสิ่งใดไม่ได้เลยหรือ เช่นนี้จะทำอย่า

าเหิง เจ้าช่วยไปตามหมอ

ป็นอันใดไป” หลี่น่าเห็นพี่ชายกำลังจะลุกออ

ย่างไรเล่า ก็เป

้น พวกท่านช่วยกันเล่าเรื่องทุกอย่างให้ข้าฟังก็พอเจ้าค่ะ” หญิงสาวสังเกตเห็นถึงความกัง

พวกท่านไม

ัง…” ทั้งบิดา มารดา พี่ชาย และเอินเอิน ต่างผลัดกันเล

หอเหิงเยว่ สกุลของนางเป็นสกุลเศรษฐีอันดับหนึ่งของแคว้น มาตั้งแต่รุ่นปู่ทวดย่าทวด แม้ผู้คนจะเอ่ยว่าเหอเข่อซิงมิได้มีปัญ

ียน เสนาบดีเถียนตงเข้ามาติดต่อซื้อขายของหายากบางอย่างกับท่

ี่หลงรักบุตรชายคนรองของเสนาบดีเถียน นามว่า เถียนอี้ ชายผู้นี้ทั้งสุขุม อ่อนโยน สมกับเป็นบัณฑิตที

นางรู้จักพ่อค้าต่างแคว้นคนหนึ่ง ที่เชี่ยวชาญเรื่องการลงทุนสร้างกิจการ สกุลเหอที่คิ

ใช้ต่างหนีหาย มิตรสหายก็หมางเมิน คนเคยให้ความเคารพก็เหยียบย่ำ เพียงเพราะไม

ลเถียนก็เป็นคนด

” เหิงเยว่แค่นยิ้มออกมา ก่อนจ

เถียน บิดาของนางเริ่มกู้หนี้ยืมสินมาลงทุน สร้างกิจการขึ้นมาใหม่ แต่ด้วยท่านพ่อเคยแต่รับช่วงต่อจากท่านปู่ มิเคยต้องเริ

ด้ข่าวว่า เถียนอี้ที่เป็นคู่หมั้นของเหอหลี่น่า แต่งคุณหนูสกุลจางเข้ามาแทนที่ คุณหนูเหอหลี่น่าที่รักใคร่เถียนอี้หมดใจ ถึงกับเป็นลมล้มพับไป นางถึงข

ช่วยเหลือสกุลเถียนเรื่องเงินทองอยู่เสมอ เพราะเห็นว่าอย

ูเหอหลี่น่าเลยแม้แต่น้อย คงหวังเพียงอำนาจเงินของสกุลเหอเท่านั้น ทั้งพ่อค้าที่คดโก

กอดบุตรสาวอย่างแนบแน่น นางรู้ดีว่าบุตรสาวปักใจ

ว่ามันยาก แต่เจ้าต

เห็นว่าน้องสาวเงียบไป เหิงเยว่จึงลูบศีรษะน้องสาวเบาๆ เขาคิดว่

องใช้เวลา ให้ช่วย

ดุ้งตกใจ เพราะอยู่ๆ หล

อหมดประโยชน์ก็ถีบหั

่าผู้ใดหร

ลังเรา ไม่แน่ว่าพ่อค้าคนนั้นอาจจะเป็นคนของพวกมันก็ได้” คำพูดด่าทอ

้สึกรักใคร่เถี

ลเราตกต่ำ ก็เขี่ยทิ้ง นี่มันยิ่งกว่าคนเห็นแก่ตัวเสียอีก ฮึ้ย! พูดแล้

! แม่จะเฉ

นนั้นก็ดีแล้ว ไอ้พวกกลับกลอ

ง ที่กล้ามาทำกับพวกเราเช่นนี้” หลี่น่าพยักหน้าห

เช่นไ

ก็ต้องหาวิธีได้แน่” หลี่น่าว่าพลางลุกขึ้น

มตรงนั้นเ

” ในชีวิตก่อน ครอบครัวนางก็ยากจนและมีหนี้สินมากมายเช่นกัน นางยังใ

้าลงมาก่อนเถิด โ

!!! โ

้ลุกขึ้นจากพื้น ไม่ต่างจากที่ท่านพ่อว่า

ปเลย ฮุๆ” เหิงเยว่กุม

้ำหนักก่อนกระมัง ทั้งเหนื่อยง่าย ทั้งไม่