วมเป็นสักขีพ

หว

ศมงคลกิจ และ แพทย์

รียบดั่งมีดที่กรีดลงบนหัวใ

นรักที่รักกันมานานหลายปี รักมาตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นนักเรียนในรั้วโรงเรียน

เธอทราบแค่ว่าในตอนนี้ คนที่ถือการ์ดสีชมพูนั้นคือคนที่เธอรัก มันตอกย้ำให้ตติยาภารู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่

ได้ แต่ปัญหามันไม่จบเพราะพราวดาวท้อง... พี่ขอโทษจริงๆ ตาล” คำพูดที่บ

อนที่พราวดาวท้องและต้องแต่งงานกันเพื่อรับผิดชอบ... เรื่องมันผ่านไปตั้งสองเดือนโดยที่ตติยาภาไม่รับรู้ความผิดปรกติอะไรและเป็

ไม่ได้ แต่สุดท้ายมันจำเป็นมากก็ต้องมาบอกอยู่ดี

แต่พี่ยังรักตาลเสมอ รักไม่เคยเปลี่ยน... พี่มาบอกตรงนี้ไม่ได้หวังให้ตาลให้อภัยหรือว่ายังร

อารมณ์เธอไม่ถูกว่าเธอจะดีใจหรือเสียใจหรือว่าช็อค เขามองร่างบ

่ทำให้มันเกิดขึ้น เพราะมันส่งผลให้เขาต้องพราก

ปสิ ตาลจะโกรธ จะ

าคงไปร่วมงานไม่ได้ ขออวยพรตรงนี้แล้วกันนะคะว่าขอให้โชคดี ถ้าพี่นัทรู้สึกผิดจริงๆ ตาลก็ขอให้พี่นัทไถ่โทษด้วยการที่ทำเหมือนว่าเราเป็นคนที

ะหงเรียบเฉยราวกับว่าไม่รู้สึกรู้สาอะไรทั้งที่หัวใจเจ็บปว

ต่างรักกันมาก แต่มันจะมีความหมายอะไรล

หากได้ตัดสินใจเรื่องอะไรไปแล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนใจ การที่เขามาร้องข

มาแล้ว เธอตั้งใจว่าจะไม่อ่อนแอ ไม่ร้องไห้ โด

ลออกมาให้พอ... สายตามองไปที่การ์ดที่เธอหยิบมาเก็บไว้กับตัวเพื่อตอกย้ำว่าจากนี้ไปเธ

แค่ไหนก็ต้อง

ณค่า อย่าโง่ อย่

ัวเองว่าอย

ไหนแต่ไรทำให้เธอรับกับความ

มีเข้าในใจ ร่างบางในชุดเดรสงามคลุมทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวบริสุทธิ์ก้าวเดินออกมาจากมุมตึก แต่ด้

ยอย่างเพราะพริ้งตามความเคยชินสะดุดไปเมื่อเห็นคนตรง

บบุหรี่ดับไฟแล้วหันมามองใบห

งห้วน ดวงตาเจือแววเศร้านั้นกร้าวด้วยแววเคื

ค่นั้นแทบจะเรียกเสี

าอะไร พูดกับหมอร

วลางาน” เธอ

เราะก่อนจะเดินหนีไปก่อน เพื่อเปิ

ระดูก เธอไม่ชอบใจผู้ชายที่ชื่อว่า นายแ

อีกหลายอย่าง เพราะนอกจากเขาจะเป็นคนที่ทำงานที่เดี

เจอเรื่องร้ายช็อคโลกแล้วยังต้องมาเจอคนท