นเอ่ยถามสายตาเขาก

องหมิงจ

นจ้ำม่ำของเสี

นกอดหมอน ก่อนจะนอนหลั

นไปนาน กว่าที่เธอจะตอบคำถามของลู้

เบา ๆ “เธอคิ

ากาศ