นนี้ไม่รู้กี่รอบแต่ก็ไม่เคยเบื่อ มันคงอยู่ในส

ประตูนั่งได้สองคน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่ม เพียงเหยียบคันเร่งเบาๆ ก็พุ่งทะยานไป

ต่อไหนแน่ๆ ชายหนุ่มเข้าใจความรู้สึกนี้เป็นอย่างดีเพราะตอนเด็กๆ พ่อก็พามานั่

นดอนและยังได้รับการดูแลเป็นอย่างดีถึงตอนนี้จะมีรถในครอบครองหลายคันแต่ผมไม่

ห้รับประทานจนพุงกางและที่ขาดไม่ได้ก็คือเค้กเมื่ออิ่มท้องก็น

ีร์ได้ไหมครั

ีกว่านะครับก้อนเมฆ

รุ้งอนุญาต ผมขับ

ลยจ้ะหนุ่มๆ” สายรุ้งปล่อยให้อาหลานไป

ก เมื่อสมาชิกเยอะขึ้นปรีชาจึงถอยรถตู้ใหม่เอี

ายไม่มาด้วยกันเ

กินไงจ๊ะ” ปิ่นทองบอกหลานรักที่รบเร้าอยากให้ไปด้วยกัน

นนี้ฟ้าใสเหมือนหนูเลยนะ” สมพรลูบผมหลานสาวคนที่สองเธอชื่

วเราถ่ายรูปมาฝากค

ท่องเที่ยว พวกเด็กๆ วิ่งลงน้ำนำหน้าไปก่อนใคร สายรุ้งจึงต้องรีบต

เซบาสเตียนถือลูกบอลยางเป่

ล่นครับ” เด็ก

ัดกันไปเฝ้าลูกให้แล้ว ตอนนี้เหลือแค่พ่อกับฉันนั่งอยู่บนเสื่

ม่เห็นจะเสียหายตรงไห

ชอบคนเยอ

ด้ เหมือนแต่แรกที่พ่อไม

ตอนนี้

าย เขาก็พิสูจน์แล

ุณพ่อม

ยดีๆ แบบนี้หายากยิ่งกว่างมเข็มในทะเล เอ้อ ! ไอ้หน

ๆ พี่ป๊อกแหละ

์มองชายหนุ่มร่างสูงเ

าเราจะเปิดร้าน

ดีไหม นักท่องเ

นแหละจ้ะ ร้านนั้

พรุ่งนี้ก็ไปทำสัญ

นี้เลยเ

วอาจจะไม่รอบคอบ ก็เพิ่งจะเคยมีร้านเป็นของตัวเองทำตัว

คงเหง

อไหร่จะมาหาปู่กับย่า สวนก็จ้างคนงานท

นดอกไม้เปิดก็

มอ สมพรจึงได้ความคิดอยากมีร้านดอกไม้เป็นของตัวเอง หลังจากไปเ

วงแล้ว ตาย

๊ะ พ่อต้องอยู่กับ

้าโศกให้มากนัก” แล้วพ่อกับลูกก็ไม่พูดอะไรกันอี

เลย” เซบาสเตียนทิ้งตัวแบบหมดเรี่ยว

ันนะเนี่ย” เจ้าตัว

็ไม่ทา กลับดีกว่าจะได

ุกอยู่เลย เดี

ยรุ้งมองสามีที่ยังดำผุดดำว่ายอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย อา

ันเถอะ ธีร์หน้าไห

รีชาจับลูกๆ ล้างทรายที่ติดตามเสื้อผ

ถเราดีกว่านะลูก เด

ด็กน้อยรับคำ

งก็แค่นั้น นานๆ ก้อนเมฆจะ

้อนเมฆควรทำยังไงคร

นุ่มน้อยวิ่งไปกอดขาคุ

สายรุ้งโบกมือลาลูกชา

หางจระเข้มาโปะหน้าตาเนื้อตัว คนที่หน้าเป็นเมือกที่

่งกว่าเด็กซะอีก” ปิ่นทองมองลูกชายกับเพื่อนฝรั่งตาน้ำข