ก๊อก

งลูก? เปิดประตู

้อมกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตา ก่อนจะตะโกนบอกป๊าออกไป จากนั้นก็ปรับท่านอนเป็นนอนตะแคง โดยใช้ขาอ้วนๆ

โกนบอกออกไปบ้างเลย ยังคงทุบประตูห้อง พร้อมกับตะโกนเรียกฉัน จนดังสนั่นไปทั่วบริเ

ก็ต้องลุกขึ้นจากเตียงนอน แล้วพาร่างอันอวบอ้วนของตัวเอง ตรงไปปลดล็อคประตูห้องนอน เสร็จแ

อ

ไม่เคยคิดจะเชื่อฟังป๊าบ้างเลยรึไง ลุกขึ้นไปอา

ับ

ร้อมกับยกมือขึ้นมาลูบแขนข้างขวาป่อยๆ ก็ป๊านะสิอยู่ๆก็เปิดผ้าห่ม พร้อมกับกระ

นสายอยู่แบบนี้อยู่อีก ถ้าสักวันหนึ่งป๊าไม่อยู่ ใครจะมาคอยปลุกแก้มล่ะลูก” ป๊าพูดประโยคยาวเหยียดออกม

รงหน้า ก่อนจะซุกใบหน้าไปกับหน้าท้องแกร่ง แล้วเบะปากร้องไห้เหมือนกับตัวเองเป็นเด็กตัวเล็กๆ ฉันน่ะเป็

พูดเฉยๆ” ป๊าพูดปลอบพร้อมกั

ะแขนออกจากการสวมกอดป๊า แล้วยกมือขึ้นเช็ดน้ำ

บวกกับใบหน้าที่จริงจังนั้นมันทำให้ฉันเชื่อว่า ที่ป๊าพูดเป็นเรื่อ

้ป๊าได้ดึงตัวฉันให้ลุกจากที่นอน มายืนเผชิญหน้าอยู่กับป๊าเรียบร้อยแล้ว

จบฉันก็หมุนตัว เดินไปหยิบผ้าขนหนู แล้

จากนั้นก็เดินตรงไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง เพื่อที่จะทาครีมบำรุงผิว แล้วก็หยิบแป้ง

ตึก

วว่า ห้ามวิ่งลงบันไดมาแบบนี้ คร

้ขี้บ่นจังเลย เป

กินข้าวในครัวเลยนะ ป๊าเตรียมเอาไว้ให้แ

ช่เหรอ?” ฉันบ่นพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจใส่ป๊า ปกติป๊าจะใ

ตะโกนบอกพี่กิตที่กำลังแพ็คอาหารใส่กล่อง “กิตเดี๋ยวเอ็งเอาของพวกน

องดีกว่า วันนี้หนูจะยอมเป็นเด็ก

าวิเขารอเราตั้งแต่เช้าแล้ว” ป๊าพูดพร้อ

นูรู้ว่าจะให้ไปส่งบ้านป้าวิ หนูก็ไม่ปฏิเสธตั้งแต่แรกหรอก” ฉันพูดด้วยใบ

จ้าหมูน้อยของเราไปนะ ไม่ต้องเอามอเตอร์ไซค์ไปล่ะ” ป๊าพูดก่อนจะเดินออกไปหน้าร้าน ส่วนฉันก็เดินเข้ามาในครัว