้อยจักรยานคันเก่งมาจอดอยู่หน้าร้าน พร้อมกับส่งเสียง

้างมือแล้วหยิบถุงอาหารของป้าวิ เดินตร

นะ” ฉันมองเข้าไปในร้านพร้อมกับจะอาสาช่วยงานที่ร้านก่อน ลำพังแค่ป

ย่าไปซนล่ะ ถ้าป้าเขาบอกกับป๊าอีกว่าเราพาไอ้โบ้ไปซนเหมือนครั้งที่แล้ว ต่อไป

ราะก็รู้ดีว่าครั้งที่แล้วที่ไปเล่นกับไอ้โบ

ขอเงินหน่อยได้ไหม” ฉันทำท่าตะเบ๊ะ ก่อนจะฉีกยิ

น่ารักแล้วนะ แต่ทำไมป๊าถึงยังเข

๊ก

ทำไงเนี่ย?” ฉันมุ่ยหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นมาลู

ร้านแล้ว อ้อ…แล้วอย่ากลับให้มันเย็นนักล่ะ ป๊าเป็นห่วง” ป๊าพูดพร้อมกับท

มกับไหว้ย่อแล้วเก็บเงินใส่กระเป๋ากางเกงไว้ ถ้าขืนชักช

จ้าหมูน้อยของฉัน ออกจากหน้าร้านข้าวข

้านโปรดของฉันก่อนนะสิ แล้วแน่นอนวิถีเด็กอ้วนน้ำหนักเก

นูเอาชาเขียวนมใส่ไ

อาหวานปกติเหมือนเ

วหันไปมองอีกฝั่งของถนน แต่ก็ต้องสะดุดตากับรถสปอร์ตสีดำมันวาว ที่จอดติดไฟแ

ยด้วยซ้ำ แต่ไม่นานฉันก็เห็นเจ้าข

วันบุหรี่สวมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิท มือซ้ายของเขากำพวงมาลัยรถยน

งเขาอยู่นาน จนกระทั่งได้ยินเสียงของพี่โ

ชาเขียวนมไข่

่ค่ะเงิน หนูไปแล้วนะค

ยบ้านของป้าวิ มือหนึ่งของฉันจับแฮนด์จักรยาน ส่วนอีกมือหน

ีรถยนต์วิ่งผ่านฉันไปด้วยความเร็วประมาณหนึ่ง และฉันก็จำได้ด

ร

อ

ี๊

ั่วแต่มองรถคันนั้นจนไม่ทันมองว่า ข้างหน้าถนนเป

ยู่กับที่ทำไม? แต่ก็ชั่งเถอะอย่าไป

ก็พบว่าแขนมีแผลถลอก แต่ที่หนักสุดน่าจะเป็

ที่จะจับจักรยานที่มันนอนแอ้งแม้งกับพื้นขึ้นมา โชคดีที่อาหารของป้าวิยังอยู่ดีไม่บุบ

ี่จะปั่นจักรยานไปบ้านป้าวิต่อ แต่พอฉันเริ่มปั่นจักรยานออกมาได้สักระ

าวิพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ ก่อนจะจับตัวฉันหมุนรอบๆ เหมื

นอะไรมากนะคะ ป้าวิอย่าบอกป๊าได้หรือเปล่า? ถ้าป๊ารู้หนูต้องอดมาเล่นกับไอ

ี่หัวเข่าเราชัดซะขนาดนั้น ไปเดี๋ยวป้าทำแผลให้ เสร็จแล้วป้าจะออก

อมันเลย คิดถึงมันจะแย่” ฉันตอบกับผู้เป็นป้าแท้ๆออ

อบวิ่งเข้าไปในบ้านคนอื่น ครั้งที่แล้วมันก็วิ่งเ

ง

...เจ้าของบ้านนั้นเขาใจดีน่ะ ถ้าเป็

นูขอไปเล่นกับไอ้โบ้ก่อ

้าหงึกๆ พร้อมกับหันหลังเดินไปหลังบ้านของป้า ผ่าน

.......................

ดตามเขา