ังปอกแอปเปิ้ลอยู่ในครัว คนตัวเล็กสะดุ้งตกใจเล็กน้อยเพร

ะเข้ามาค่ะ พอดีนินเห็นคุณเล็กขึ้นไปบนห้องแล้ว" ลิน

หมราชและติณราชเดินขึ้นไปชั้นสองของคฤหาสน์ วันนี

ล้วแล้วก

็กมีอะไรให้นินรับ

บ้านหลังนี้ไม่ใช่คนใช้ อย่าใช้

่..

่ๆเห็นนินเป็นน้องสาว

คำว่าพี่ๆที่ติณราชพูดออกมาคงจะหมาย

ราชเพราะเขาคงไม่ได้เห็นเธอเป็นน้องเ

ความว่ายังไง?" ต

บคุณคุณกลางกับคุณเล

ข้ามาในบ้าน" ติณราชพูดด้วยรอยยิ้มเป็นกันเอง

ด้อยากได้อะไรขอ

ยกขึ้นมาขยี้หัวเล็กๆของลินินด้วยความเอ็นดู

้ายกาจอะไรแถมยังดูเอ็นดูเธอเสียด้วยซ้ำ ส่วนเหมราชถึง

งใจปอกเอามาให้" ลินินเอ่ยด้วยรอยยิ้มพร

ฉมฉายที่กำลังถักโครเชต์อย่างขะมักเขม้น

ลียร์งานที่ห้องทำงานสักหน่อย หนูอยู่เป็นเพื่อนแ

อนแม่เอง คุณลุงไปทำงานเถอ

พิพัฒน์ก็หันไปพูดกับโฉมฉาย "ผมไปก่อนนะโ

่งไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นพิพัฒน์ก็ลุกขึ้นยืนกำลังจะเ

ินไม่ต้องไปทำให้เหนื่อยแ

หมือนโฉมเป็น

ะไรนอกจากหัวเราะในลำคอกับท่าทีเ

ับพิพัฒน์ ราวกับหนุ่มสาวที่พึ่งจีบกั

ะเรา ยิ้มไ

ุข นินอยากเห็นแม่ยิ้ม อยากเ

ุกวันนี้ส่วนหนึ่งก็เ

ไงเห

ีของแม่ไงลูก แม

หน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เธอเดินตรงเข้าไปนั่งข้างๆกับ

ครืด~

สั้นของลินินดังขึ้น หลังจากที่เธอนั่ง

ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ออกมา หลุบสายตาไปมอง

ลยน่ะ" โฉมฉายเอ่ยแซวในทันที เมื่อเห็นริ

พูดพร้อมกับยื่นโทรศัพท์ไปให้ก

เพื่อนล

ริสมากๆเลยค่ะ" พูดกับ

ิส นับตั้งแต่เรียนจบปริญญาตรีก็เจอกันกับเพื่อนน

วก่อนได้ไหมคะ? นินจะขอไป

ม่อยู่คน

ลุกขึ้นยืนเธอเดินตรงไปทางด้านหลังของคฤหาสน์ ทิ้งตัวนั่งไปบนชิงช

อกเสียงเข้าไปในโทรศ

ะเนี่ย รอสายนานมาก" อิงดาวบ่นอุบ เหตุเ

ยกับแม่อยู่น่ะ เพิ่งจะเ

ารแม่แกเป็น

ค่ำๆก็ปวดท้องต้องให้คุณลุงพ

ริงจังเมื่อไหร่ หมอไ

หมอบอกว่าให้แม่เตรียมตัวให้พร้อม พักผ่อนเยอะๆ อย่าเครียด

ยนะหมอเก่งระดับประเทศขนาดน

้น" พูดแล้วก็ถอนหายใจออก

าบาลเอกชนกับหมอที่เก่งที่สุด แต่ก็ใช่ว่าจะไม่น่าเ

รือเปล่า แ

ะไร เออ...ว่าแต่แ

ไม่รู้

อะไร

่แสดงว่ายัยนั่นยังไม่ได้โทรบอกแกใช่ไหม ว่าพรุ่งนี้ฉ

เลย ฉันก็คิดถึงพว

จอพวกฉันให้ได้ด้วย เป็นช่วงเช้า

ด้ ดีใจจังเลยจะได้