mrose - 8

้ทำอะไรผิด มันเป็นแค่อุบั

ันพูดกลับไปส่วนพี่ว้ากคนนั้นก็

ล้วกลับมาให้ทัน ถ้าไม่ทันไม่ต้องกินข้าว ไป!” พี่ว้ากออกคำสั่งเสียงดังลั่นทำให้พวกพี่เฟิร์สถึงกับยิ้มออกมา

เองก็รู้สึกเหมือนกันแต่ถึงอย่างนั้นฉันก็ไม่

มรั้งฉันกลับแต่ฉันก็ยังพ

ใหญ่โตมะตูมก้ยังบ่นอุบว่าทำไมฉันถึงไปยอม

กเราจะมีเหตุผลขนาดไหนพ

ดก” มะตู

ฉันเ

ะตูมเอ่ยก่อนจะลากฉันเ

น” ฉันยื้อไว้ก่อนที่มะ

มาเถ

ก็มาถึงใต้คณะตึกวิศวะ มันเป็นโซนร้านขายอาหาร พวกเราจ

าด้วยความร้อนใจ ไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมก็แย่มากพออยู่แล้ว วันนี

” พูดจบมะตูมก็เดินไปหน้าร้านส้มตำไก่ย่างทันที ฉันถึงกับส่ายหน้า

ตูมก็เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมา ฉันเองก็เกือบจะลื

มกันเหอะ” มะตูมชวนออกมาอย

ยอะ ฉันกลัวพ

คนพวกนั้นไม่ทำอะไรพวกเราหรอก ถ้าม

ยใจอยู่ แต่เพราะว่ามะตูมที่พูดแบบนั

วกพี่ว้ากก็ไม่ได้อยู่แถวนี้แล้วด้วยนั่นก็เลยท

เข้าไปหาแล้วกอดหนึบรางวกับว่าเพิ

ิมโรสรีบกอดปลอบฉันก่อนจะถามไถ่มาด้วยความเป็นห่

ิ่มพุงกาง หายห่วงย่ะ” มะตูมต

กันซะนาน มาอีกที

บนั้นก็ระแวงไม่น้อยเหมือนกัน รีบถามไผ่หลิวกลับไป ไผ่หลิวที่ได

กล้งแ

ะแก” ไผ่หลิ

วกพี่เฟิร์

อดขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่ไม่นานพวกพี

้ามาสบตามองพวกเรา มะตูมที่เดือดกำลังได้ที่ก็หันขวับกลับไปมองตาขวางใส่ ถึงอย่างนั้นมันก็ไ

พูดออกมา ส่วนฉันที่ไม่อยากให้มีเรื่

กลับเข้าไปรวมกั

มีพวกรุ่นพี่ที่เป็นพี่เลี้ยงคอยมาเรีย

ห้องน้ำก่อนแป๊บนึง

มะตูมหันมาทำหน้าเหยเกใส่เป็นคำต

ตูมบอกทำเอาไผ่หลิวหัวเราะร่วน

ไวเล

็รีบกุลีกุจอออกไปทันที ปล่อยให้พวกเ

างซุ้มก็มีเกมส์กิจกรรมให้เล่น เป็นการรับน้องที่สนุกมีส

นั้นเรียกรั้งฉันเอาไว้ พอหันไปความรู้สึกสนุกก็พลันหายไปทันทีเ

้น” คนที่ชื่อส้มพูดขึ้น ฉันรู้ชื่อพี่คนนั

อมาใหม่ก็รู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันที เพราะร

ุมเข่าพอดี” ฉันอธิบาย แต่ดูเ

่เกี่ยวไปร่วมกิจ

ันแยกย้าย เหลือแต่ไผ่ที่ยังย