ง่วงทั้งเพลียเพราะคืนก่อนหน้านี้เธอก็ผ่าตัดจนตึกและคืนนี

ับ ให้ผมขับรถไปส่งไหม” นิโคไลที่รออยู่ต

รค่ะ ฉันก

มอยาก

ล่ะคะ ทำไมคุณไม่เอาเวลานี้ไปเฝ

เยอะแล้วไงล่ะ แต่ยังไ

นด้วยล่ะ” พัณณ์ชิ

กผมเองนี่ว่

ดชอบ แต่คุณไม่จำเป็

าคนรับผิดชอบที่ไหนล่ะ เพราะฉะนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ผ

มากเห

ายามวางครับ” เขาต

ไม่มีตรงไหนที่ฉันทำพลาดเลย ถ้าคุณไม่เช

ผมอยากเห็นกับตามากกว่า ถ้าคุณมั่นใจก็ไม

ลัวคุณท

้องให้ผม

ม่รู้จักเลยจะให้ไป

อยแนะนำตั

ดี๋ย

มดวิดีโก่อนจะหันกล้องไปทางชายหน

นามสกุลข

ิดีโอเลยเหรอ ไห

ันไว้ก่อน

านอฟ วิลมลภักดี” นิโคไลตอบไปตามความจริงเพราะเขาไม่มีอะไรปิดบังหรือต้องกลัวอะไรอยู่แล้ว เขารู้สึกถูกชะ

ายของตนก่อนจะส่งข้อความตามไปบอกว่าถ้าเธ

ให้เขาเป็นคนขับรถของตนเองมายังคอน

ับรถให้นั่งก็ส

ไม่กังว

็นอะไรไปเขาก็คงตามหาคุณได้ไม่ยาก อีกอย่างตอนนี้หลานของคุณก็ยังอยู่ที่โรงพยาบาล

ไปทำงานอ

มจะมาขับ

เกิดคุณหนี

จะออกจากที่นี่ครึ่งชั่วโมง แต

อยู่ชั้น

็ไม่ต้องกลัวหนีเพราะที่น

้เผื่อคุณจะปีนห

ด้ไปเฝ้ายมบาลน่ะสิ” หญิงสาวพูดพลางกดโทรศัพท์ข

ี่นี่ก่อนครึ

นว่าคุณจะทำได้อย่างที่พู

ดจะหนีขึ้นมาล่ะ” นิโคไลทำตัวไม่มีเหตุผลจนค

พวกสิบแปดมงกุฎเอารถฉ

คิดว่าผมเป็

้รู้หน้าไม่รู้ใจ เพราะฉะน

นหรือเปล่ายังไม่รู้เลยผม

ังไง คุณนึกถึงคนไข้คนอื่นบ้างนะ ฉันไม่ได้มีน้องคุณเป็นคนไข้แค่คนเดียวสักหน่อย” พัณณ์ชิตาชักจะหมดความอดทน แล้

ล้ว ชายหนุ่มส่งกุญแจรถคืนให้กับพัณณ์ชิตาก่อน

นใครมาจากไหน แต่คิดว่าพรุ่งนี้คงจะรู้ประวัติของเขาทั้