อจึงเลือกที่จะนอนบนโซฟาในห้องรับแขกแทนที่จะเข้าไปนอนบนเตียงน

อยัง” พชรถามน้

พี่เพชร มีอะ

รขึ้นกับพั้นช์หรือเปล่า แล้วเรา

ันยาวค่ะ

ุปสั้

รวบรัดเพราะถ้าไม่เล่าก็กลัวว่า

คือเขาเป็นนักธุรกิจทั่วๆ ไป

องๆ” หญิงสาวบอกพี่ชายทั้งที่ตัวเองก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่

เรามั่นใจใช่ไหมว่าไม่มีอะไรผ

อนไม่เชื่อฝีมือน้องสาวเลยน

วมาก ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนในครอบครัวของเขาพี่ก็กลัวว่าเราจะไม่ปล

้พี่อย่าบอกพ่อกับแม่นะคะ พ

้นช์ก็ต้องดูแ

พชร ขอบค

างง่ายๆ แค่เทซีเรียลใส่ชามและตามด้วยนมเพราะต้องการความรวดเร็วเพร

ว้เพราะไม่เห็นว่ามันจะสำคัญตรงไหน เธอคิดว่ายังไงเขาก็รู

เห็นเขากับลูกน้องอีกสองคนยืนรออยู่แล้ว หญิงสาวมีสีห

ตามที่เราตกลงกั

ไงคุณก็ต้องมาดักรอฉันอย

ี้จะต้องไม่โทรบอกเขาแน่ๆ ชายหนุ่มเลยทำทีเป็นขับรถกลับจากนั้นก็วนมาจอดรอเธอที่น

ุญแจ” เธอรีบเปลี่ยนเรื่อ

ขับไม่ถนัด” เขาบอกว่าจะไปรถเขา แต่ก

นั่งรถคุณตามไปสิ

คุณจะขึ้นไปนั่งบนรถเองหร

ฉันจะได้ไม่ต้องขับรถเองให้เหนื่อย” พัณณ์ชิตาพยายามมอง

เขาถามขณะที่เปิดประตูให

งคิดในใจว่ามีคนขับรถให้แบบนี้ก็เพิ่มเวลาให้เธอได้

้องจัดการ นั่นเลยทำให้พัณณ์ชิตาไม่ได้อึดอัดอย่างที่คิดไว้ หญิงสาวแอบมองหน้าเขาสลับก

โคไลถามเมื่อรถมาจอดยั

นไม

ุณดีๆ น

่ได้หรอกว่าจะเสร็จเมื่อไหร่ คุณไ

ีผมอยู่แต่เสียใจนะ ผม

อย่าวุ่นวายกับการทำงานของฉันถ้าไม่อย่างนั้นนั้นฉัน

่าพวกผมจะไม่ทำให้คุณต้อ

ประตูรถลงไปอย่างรวดเร็วจนลืมสังเกตว่าตอ

าจะไม่ตาม จ

ากล่ะ” เขาตอบพลางส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ พัณณ์ชิตาได้แต่ค้อนขวั

ณณ์ชิตาต้องไปดูคนไข้คนอื่นก่อนและหวังว่าถึงเวลาที่เธอ