มด” พระนายที่นั่งอยู่ติ

้ทุนหมดคงเปิดบริษัทตัว

ใช่ไหมครับลุง” ตะวันหันไปถามความคิดเห็น

ระคุณอีกคนที่ชาตินี้คงตอบแทนไม่หมดคือลุงเดช จะให้เขาทิ้งไปได้อย่างไรกัน ถึงแม้ตอ

าไปทำก็ปล่อยไว้แบบนั้น รอยกให้ภูผาแล้วกัน” คำพูด

ูผาคงบริหารงานได้

้าตกงานหรือเอ็ง” อน

ล่ะครับคุณพี่เขย” คำพูดค่อนขอดที่ได้ยินจ

ของพี่สาวทำให้อนวัฒน์หุบยิ้ม สีหน้าดูเคร่งขรึม เพราะพ

้วไง

ังไงบ้าง” พัทธนันท์เอ่ยด้วยความห่วงใยจริงๆ นานมากแล้วที่เธ

อนวัฒน์ตัดบทสนทนาเสียดื้อๆ ขวัญข้าวลูบต้นแขนเพื่อนรักเบาๆ เพราะรู้ว่าพั

ก แล้วทำไมเราต้องไปโกรธเกลียดน้องเขาถึงขนาดนั้น” คำพูดของพั

ว่ากฎหมายจะลงโทษคนผิดไม่ให้มันออกมาสร้างความเดือดร้อนให้ใครได้อีก แต่เขากลับคิดผิดเพราะหลังจากไตรรงค์เข้าคุกไ

ดเถอะคลื่น มันไม่ดีหรอกนะที่จะเก็บความรู้สึกน

กลับออกไปจากงานวันเกิดหลานในทันที พัทธนันท์ท

อยคลื่นไป

ะคน ฟ้ากลัวว่าสักวันคลื่นจะใช้ความโกรธทำร้ายน้องแนนนี่” พัทธนันท์สงสารอนวัฒน์ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะทำให้อนวั

คนแบบนั้น” ลุงเดชที่น

จากภรรยาเอ่ยขึ้นอีกคน ครั้งแรกที่เขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อนก็ตกใจไม่น้อยเช่นกัน ไม่คิดว่าพัทธนันท์ ตะวันและอนว

อตอนหัวค่ำทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจเลี้ยวรถเข้าไปแทนที่จะตรงกลับบ้านอย่างที่ตั้งใจในครั้งแรก เมื่อจอดรถเรียบร้อย อนวัฒน์ก็ก้าวลงมาพร้อ

าะคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่ง อนวัฒน์มองออกไปยังทะเลกว้างเห็นทุ่นบอกระยะสะท้

ทบจะทันทีก็ว่าได้ ตัวเธอแข็งทื่อมองคนตรงหน้านิ่งแต่หัวใจกลับเต้นแรงเพราะไม่คิดว่าจะพบเขาตอนนี้ เธอแวะหาอะไรทานกับนันท

าะเขารู้จักกับอนวัฒน์ด้วยงานพิเศษที่ชายหนุ่มทำที่โรงแรมแม้จะมาไม่บ

ญญาธรผ่านๆ แม้จะไม่ได้พบกันมาหลายปีแต่เธอยังเหมือนเดิม ดูจะผ

นำตัวให้คนทั้งคู่รู้จักกันดูจะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับนันทภพ แต่อนวัฒ

่ภายในกำลังหาคำตอบว่าธัญญาธรมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง เธอเป็

อการพบกันครั้งแรกของทั้งคู่เช่นเดียวกัน ดวงตากลมโตสดใสราวกับดาวบนท้องฟ้าที่เมื่อก่อนเคยอ่านง่ายว่าเจ้า