้แล้วพาเธอเดินกลับออกไป อนวัฒน์มองคนทั้งคู่ด้วยความคิดที่หลากหลาย มีทั้งความคิดถึง ทั้งโ

ี่พึ่งเกิดขึ้น เธอไม่ได้หูฟาดไปใช่ไหม อนวัฒน์ยังคงเป็นไลฟ์กา

่อเห็นว่าธัญญาธรเงียบไ

แนนนี่รู้สึกเหมือนจะคุ้

นไลฟ์การ์ดไม่บ่อยก็ตาม” ด้วยความที่อายุไม่ห่างกันมากน

” ธัญญาธรเอ่ยทวน

ะคุณคลื่นเองก็มีงานประจำอยู่แล้ว แค่ปลีกเวลามาช่วยผมก็เบาแรงได้มาก” นันทภพเอ่ยขึ้น เพราะการเป็นไลฟ์การ์ดคนอื่นอาจจะมองว่ามันคือเรื่องง่ายๆ แต่ภายใต้คำ

ม่น้อย” ธัญญาธรยิ้มให้ชายหนุ่ม แม้อนวัฒน์จะมาทำงานที่นี่แต่อย่าง

้ เดี๋ยวพี่ก

นคุยกันได้เพียงครู่เดียว ก็เ

ที่หน้าผากหญิงสาวเบาๆ เป็นการบอกลา อนวัฒน์ที่แอบเดินตามาเห็นการกระทำนั้นถึงกับขบกรามแน่น ไม่ชอบใจจนควันอ

วขับออกไป อนวัฒน์เลือกขับรถตามเธอไปห่างๆ เพราะ

องกันไว้ก่อนคงไม่เสียหายอะไร เธอใช้ความไวขณะกำลังจะขับผ่านทางแยกที่เป็นมุมโค้งซึ่งค่อนข้างมืดแล้วใช้จังหวะนั้นรีบขับ

ลมหายใจออกมาหนักๆ เมื่อไม่เห็นรถคันดังกล่าวขับตามมาอีกแล้ว เธอขับรถมาเรื่อยๆ กระทั่งถึงบ้านเช่าหลังไม่

ียด้วย แม้จะเตรียมใจไว้แล้วว่าการกลับมาที่นี่ต้องเจอเขาให้สักวัน แต่ครั้งนี้มันดูเร็วไปจนเธอตั้งรับ

ธอกำลังฝัน ฝันถึงเรื่องราวในอดีต ภาพที่เข้ามาฉายมันคือสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับอนวัฒน์ มันเป

ารมณ์ใส่หลังจากที่ทนนั่งนิ่งๆ บนรถบัสให้ชายหนุ่มที่ปิดหน้

ุยังนั่งเป็นทองไม่รู้ร้อนยิ่งเพิ่มความโกรธให้ธัญญาธรเข้าไปอีก เธอจึงกระชากหมวกที่ปิดหน้าออกเพราะจะได้ดูหน้าให

ไปถึงไหน…หา” ความที่อนวัฒน์เคยจูบเธอเพราะค

งเธอผีคงไม่กล้ามาหลอกหรอกมั้ง ออกจะน่ากลัวซะขนาด

ยขึ้นมาบนรถนี้ไม่ทราบ นี่มัน

ชิญแต่อยากมา

่านายไปแล้ว” ทั้งคู่เถียงกันสักพักจนพนักงานที่เป็นไกด์ข

ุณสองคนเป็นอ

คุณช่วยหาให้หน่อยสิคะ” หญิงสาวตอบก

ดิมนะคะ” เมื่อได้ยินคำพูดของพนักงาน ธัญญาธรก็หน้า

ของตัวเองบอกพนักงานไป ได้ยินแค่นั้นพนักงานสาวก็ขอตัวกลับไปนั่งประจำที่เพราะคิดว่าเรื่องที่ชายหนุ่มบอกเป็นเรื่อง