ดที่ขาข้างซ้าย ฉันพยายามขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะก้มลงมองสภาพตั

ดอะไรข

่าสุดที่จำได้คือโดนคีย์ทิ้งไว้ที่ร้านข้าว

ปวดหัวจ

นี้ฉันอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ ฉันรู้ดีว่าท่านเป็นห่วงฉันมากแค่ไหน เลยไม่เคยแสดงท่าทางรำคาญเลยแม้แต่น้อย เวลาฉันจะไปเที่ยวก็เหมือนกันพ่อฉันไม่เคยห้ามนะ แต่ขอให้บอกว่าจะไปไหนกลับกี่โมงแค่นั้น หาก

่ารักใช

นแล้

ียงทุ้มที่ดังขึ้นทัน

เข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนฉันส

อนที่เจอกันครั้งแรก ทำให้ฉันต้องขมวดคิ้

ื่อคนตรงหน้าออกไ

าพหลอนนะ พีทเป็นเขาจ

จะยกเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ๆ ม

วั่น เห็นใบหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก

น้ารถฉัน" เข

ามาจนคิดว่าหน้าตัวเองตอนนี้คงซีดเผือดเป็นไก่ต้มแน่ๆ ถึงแม้ว่าตอนนี้ฉันจะ

มหาวิทยาลัยนั่นแหละ เกือบจะไม่มีลมหายใจอยู่บนโลกใบนี้แล้วไง บทเรียนครั้งนี้ทำให้ร

น ไม่งั้นคงไม่

นก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยค

ฉันได้เจอเขาคือเรื่องแหวนของฉันที่คีย์เอามันไปเป็นของพนันในการแข่งรถกับทายนั่นแหละ ซ

มั้ย?” เขาพูดพร้อมก

ะ...นั่นมันม

้นิ้วไปที่มือถือของต

่า

อกแล้วพยายามเอื้อ

มก่อนจะส่งมือถื

องเขาจริงๆ มันเหมือนมีบ

หาพ่อด่วนก่อนที่บ้านจะแตกแล้วกลายเป็นเรื่องใหญ่ วันนี้ที่จริงฉันเลิกเรียนสามโมงนะ ถ้าคำนวณดีๆ แล้วปกติฉันก็คงกลับถึงบ้านประมาณสี่โมงกว่าๆ แต่นี่มันเลยเวลามามากแล้ว และที

๊ด

ยซ้ำ เพราะปลายสายกดรับแทบจะทันที ทำให้ร

รับ เกิดอะไรขึ้น มีใครทำอะไรลูกหรือเปล่า บลาๆๆ ) พ่อพ

นี้ ไม่มีโอกาสให้ฉันได้แท

พอดีหนูลืมไว้ที่มหาวิทยาลัยค่ะ" ฉันเลือกที่จะพูดโกหกเพราะไม่อยากใ

ดี้ยงกลับบ้านไม่ได้ดูสิ มีหวังโดนสืบส

เรื่องใหญ่โต ในเมื่อ

่าพ่อเป็นห่วงมากกลัวว่าจะมีใครมาลอบทำร

ขอโท

กใกล้ถึงบ้

าของพ่อสักพักล่ะนะ ปกติฉันก็ไม่ได้ค้างที่คอนโดฯ บ่อยหรอก ส่วนมากจะชอบกลับไปนอนบ้านมา

) พ่อถามด้วยน้ำเสียงที

กเสียงยาว และพยายามปร

น ดูแลตัวเองดีๆ ม

ี้ ความรู้สึกอุ่นวาบเอ่อล้นในหัวใจเมื่อสัมผ

นพูดไปยิ้มไปก่อนจ

ครบางคน ซึ่งในห้องมีแค่พีทเท่านั้น เขาที่นั่งอยู่ข้างๆ จ้องฉันแบบ

ันถามออกไปพร้อมกับสบ

ล้วเดินออกไปจากห้อง ทิ้งให้ฉันนั่งขมวดค

ะมาณสิบนาที พีท

่เดินมาหยุดอยู่ข้างเตียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ว่างเปล่า

้สึกเหมือนกำลังคุ

ท่าไหร่ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ฉันเห็นหน้าพีทที่ไร้

เลยนะแค่เจ็บขาเหมือนจะเคล็ดไม่นานก็หาย คุณหมอเลยอนุญาตให้ออก

มาส่ง แล้วยังต้องมาคอยตามดูแลฉัน แถมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้อีก และยังมาส่งฉันถึงที่คอนโด ฉันแ

มกับหน้า

้งใจเพราะรู้สึกอย่างที่พูดออกไปจริงๆ เ

พูดเสียงเรียบก่อนจะลงจากร

ม

บเข้าที่หน้าอกพีทไปสองทีอย่างแรงหวังให้เขาปล่อยฉันลง แต่ดูเหมือนร่างสูงจะไม่สะเทือนกับการกระทำของฉันเลย

” เขาก้มลงมองสบตากับฉันด้วยสาย

่ามันจะเป็นหนักขนาดนี้ ตอนอยู่บนเตียงมันก็ไม่เจ็บปวดอะไรมากมายสักหน่อย แต่พอได้ลุกขึ้นยืนเท้าแตะพื้นแค่นั้นแหละ ฉันก็รู้สึกเจ็

าถูกผู้ชายอุ้มขึ้

รู้อยากเห็นของคนที่เดินสวนกัน กลายเป็นการบังคับให้ฉันต้องซุกใบหน้าลงกับหน้าอกที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาเพื่อหลบสายตาพวกนั้น เป็นครั้งแร

ายเข้าปะทะกับจมูกของฉันมันทำให้ฉันมึนๆ นิดหน่อย มันเป็นความรู้สึกที่ฉันเองก็ไม

ตึกตั

ังหวะขึ้นมา ผู้ชายคนนี้อันตรายเกินไปแล้ว ไม่อยา

เขาก้มหน้า

ทีเมื่อได้ยินเสียงเขา ขณะที่ส

กสติของตัวเองให้กลับม

องโดนมนต์สะกดบางอย่างที่

องไ

ฉันชี้ไปที่

ยู่ใกล้เขาแค่ไม่กี่ชั่วโมงมันทำให้ฉันรู้ส

หยิบคีย์การ์ดที่อยู่ในกระเป๋าออกมาเปิดห้องทันที ดีนะที่เขาชนฉันแล้วยังมี

ไปไห

ยตาที่บ่งบอกถึงความขุ่นเคือง รอบตัวเขามันเหมือนมีรังสีบางอย่างแพร่กระจายออกมาจนฉั