อยู่ไหน ใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ มือทั้งสองข้างยกชายกระโ

บหายใจอยู่ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน เธอเหนื่อยจนแทบขาด

่างรวยริน โสธิยาจึงค่อย ๆ สาวเท้าเดินไปตามเสียงดังกล่าวอย่างระแวดระวัง

ำมาป้องปากเอาไว้ โดยที่เสียงดังกล่าวยังคงดังออกมาเป็นระยะ ๆ แต่ทว่าเธอสาวเ

ห้หัวใจของเธอแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ ไม่มีชิ้นดี เพราะภาพที่เธอเห็น คือภาพชายค

ในขณะที่หล่อนกำลังนั่งโยกอีกฝ่ายอย่างเร่าร้อน พร้อมกับเสียงครางของชายหนุ่มที่เธอจ

เสียกับผู้หญิงซึ่งเป็นเพื่อนของเขาเอง และที่น่าเสียใจกว่านั้น วันนี้ม

เมื่อเหยียบชายกระโปรงของตนเอง จนล้มหน้าคะมำ ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน แล้ววิ่งไปยังทางบันไดหนีไฟ เพ

ป

ลมจากด้านนอกปะทะใบหน้าของเธอ พร้อม

ที่ประตูบนดาดฟ้าไม่มีกุญแจล๊อก หร

่สุด ในขณะที่เธอสาวเท้าออกไปอย่างเชื่องช้า พร้อมกับสายลม

ออกมาด้วยน้ำเสียงสะอื้น ก่อนจะขึ้นไปนั่งบนระเบียงของโรงแรมซึ่งอยู่บนดาดฟ้า

รงลม เปลือกตาค่อย ๆ ปิดเข้าหากันอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากที่ขบเม้มเข้

ายย

ามสิบชั้น โดยที่แขนและขาแหวกว่ายไปตามอากาศ พร้อ

สียงของโสธิยายังคงดังออกมาจากลำคอที่กำ

มหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะมองว่

ใบหน้าของโสธิยา จนเธอต้องเปิดเปลือ

ลงเมื่อร่างถูกดูดเข้าไปหาแสงสีขาวดังกล่าวซึ่งมอ

ต

ย่างจัง ซึ่งกำลังสลบด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์บว

แจ้ว ๆ จากเด็กน้อยวัยสี่ขวบ ที่กำลังเอากิ่งไม้เขี่ย ๆ ร่างขอ

หรอ” คิ้วขมวดของเด็กชายวัยหกขวบเศษ ที่กำลังนั่งยองพร

ธิยา ก่อนร่างนั้นจะค่อย ๆ ขยับตัว จนทำให้เด็กท

นี้คุณพ่อกับคุณแม่จะอยู่ยังไง” เธอพรรณนาออกมาด้

ล้วหรือยัง รวมทั้งตบหน้าของตนเองจนเกิดรอ

ๆ ไหลรินอย่างห้ามไม่อยู่ พร้อมกับเสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมาจากลำคอ จนเด็กน้อยทั้งสองทำห

เด็กชายกล่าวถามอย่างสงสั

นมองเด็กน้อยที่เธอเพิ่งจะรู