มเธอ แต่พอมองถัดไปอีกนิด “ฉะ ฉัน” ริมฝีปากสั่นด้วยความตก

วามที่ไม่เข้าใจ ก่อนจะก้มลงมองตัวเอง ก็ยังคงใส

้อยพยายามสะบัดร่างออกจาก ฝ่ามื

้ายที หมุนขวาที และหมุนเป็นวงกลม จนร่างของเธอเซไปเซมา เด็กทั้งสองเ

หมุนมา” เด็กชายถามด้วยความไม่เข้

กเด็กชายอย่างลืมตัว จนเจ้าตัวที่ชื่อว่

อายุมากกว่าผมเสียอีก” เด็กน

ี้ด้วย เดี๋ยวหยกจะไปฟ้องคุณป้า” เสียงแจ้วดั

าเหตุ เพราะเธอจำได้ จำได้ว่าเด็กสาวคนนี้คือใคร ไม่ว่าจะน้ำเสียง ไม่ว่าจะทรงผมแ

นละแวกนี้ เธอย้ายสายตาไปยังเด็กชายอีกคนที่ยืนมองเธอ ตาไม่กะพริบ เป็นเ

หนังสือนิตยสารที่พ่อผมเคยอ่านหรือไง” ในระหว่างที่เด็กน้อยกล่าว เขาได้

าดน้ำตาออก ก่อนจะนั่งคุกเข่าถามเด็

าจะให้รางวัลอะไรผมเหรอ” ประโยกแรกเด็กน้อยกล่าวทีเล่น ทีจริง สายตาเจ้าเล่ห

สธิยาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อ

วเดินด้วยเท้าเปล่า ก็เพราะว่าตอนที่เธอนั่งอ

เท้าเล็ก ๆ ตามมา “ไปเที่ยวบ้านหนูกัน” ว่าแล้วเด็กน้อ

ือไง เขาอาจจะเป็นพวกโจรลักพาตัวเด็กก็ได้ คุณอาและคุณน้าเคยบอกเสมอไม่ใช่เหรอว่าอย่าไปกับคน แป

กใช่มั้ยคะ” เขาหันมาถามโสธิยาพร้อ

ียงสาของน้องหยก ทำให้เธอลืมไปเลยว่า

ลงโทษ” เธอคุกเข่าหันหน้าเข้าหาเด็กสาว นั้นก็ค

ได้หรอกนะ นางฟ้า เทวดามีจริงที่ไหน”เด็ก

เราะร้ายขนาดนี้” โสธิยาพึมพำกับตัวเอง ทั้งที่สา

เด็กน้อยถามเสียงแจ้วตามประสาเด็ก เมื่อเด็

จะพาพี่ไปที่บ้านไม่ใช่เหรอ พี่อยากเจอคุณพ่อกับคุณแม่อยู่พอดี”

หนูเหรอค่า” เด็กส

’ หญิงสาวเหลือบไปมองเด็กน้อยที่กำลังกุ

ได้คว้าแขนเล็กของเด็กสาวให้ไปอยู่ข้างตัว ก่อนจ