ที

็กลัวและกังวลว่าคนตระกูลเหลียงและหญิงสาวอย่างลู่จื้อคู่หมั้นของตนจะเข้าใจผิดเช่นเดีย

ญิงสาวเคยเป็นคนเก็บให้แล้วก็ด้ายแดงที่ดึงออกมาจากด้ายแดงที่

เท่านั้นที่จะพอยืนยันให้กับลู่จื้อได้ว่าเขานั้นยังมีชีวิ

อยู่ทุกลมหายใจ ไม่ต้องห่วงข้ายังสบ

ข้างบางตายเกือบถึงชีวิต นั่นก็เพราะการนำกองกำลังส่วนหนึ่งออกไปช่วยรองแม่ทัพทำให้มีชีวิตรอดก

ๆ” พลทหารที่เป็นคนสนิทของหลิวเหว่ยบ่

ิวเหว่ยก็คิดเช่นนี้ อีกใจก็เริ่มกังวล หากพวกนั้นต้องก

แม้จะฟังดูยิ่งใหญ่ดี แต่สำหรับทหารชั้นผู้

นที่ถูกส่งกลับมาพร้อมกับเหล่าคนงานที่ขน

่ และก็ยังคงนึกถึงนางแบบที่คนส่งข่าวว่า แต่เป็

ต้องกลับไปแต่งกับเจ้าให้ได้นั่นต่างหากที่ทำให้ลู่จื้อที

นแน่” คนเป็นภรรยาหันมองสามี ทั้งสองกำลังลอบมองไปยัง

ายกับเด็กทั้งสองนักเลย” เหลียงฮูหยินออกความเห็นในมุมมองของตนมิได้จะเข้าข้างหลิวเหว่ยจนเกินไป

ว แต่ก็อยากจะบอกกับภรรยา หากใจร้ายจริง ๆ ก็คงไม่มีทางยอมให้มีสัญญาหมั้

่หลังจากนั้นสองสามวันนางก็กลับมาใช้ชีวิตดั่

หรือลูก” คนเ

าลูกไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันทั้ง ๆ ที่เขากำลังพยายามเพื่อบ้านเมืองและ…เพื่อลูกคงจะไม่ดีแน่ ๆ” แม้น้ำเสียงจะต

ีขึ้น เพราะทั้งนางและสาม

มจางแล้วส่งจดหมายได้อีกครั้งก็ให้คนไปแจ้งกับนางหน่อย นางจะจ่ายค่าเสียเวลาให้ แต่ก็ไม่นึกจริง ๆว่าข

ลู่จื้อออกไปรับจดหมายด้วยความดีใจ แต่คนส่

ได้ส่งทางพิราบแต่มาทางม้าตอนที่ไปรับจากค่า

งลู่จื้อ

งเป็นเช่นไรก็ไม่รู้ใช่หรื

หน้าเมื่อสองสามเดือนก่อนเสียแล้ว” เพราะลู่จื

้ข่าวคราวจากพี่หลิวเหว่ยนนานหลายเดือนแล้ว เพราะผ้านั้นก็เป็นเพียงแค่การบอกว่าเขายังมีชีวิตอยู่ก็เท่านั้น แม้จะ

ที่เต้นระรัวและก็ได้แต่หวังว่ามันจะมีอันไหนบอกกับนา