่เช้าตรู โชคดีที่นางไม่จับไข้จากการที่พึ่งตกน้ำมาไม่ทันข้ามวันแ

่เหลือกำสุดท้ายเหยาะเพียงหยิบมือแล้วนำลงไปต้มทั้งอย่างนั้น กลางดึกเมื่อคืนนางตื่นขึ้นมาเพราะเส

นอื่น) ครั้งแรก ก

ม่มีอยู่ในหัวของเด็กหญิงตอนนี้ เพราะแค่จัดการให้วันนี้รอดไป

ต่เมื่อคืน ปัดกวาดเช็ดถูไปถึงลานหน้า

านที่ราคาไม่สูงนัก นางตั้งไม้กวาดไว้ข้างฝาแล้วไปหายาในห้องเก็บของ ซึ่งได้หวังว่ามันจะยังเหลื

ได้ล่ะมั้ง เพราะตอนนี้

่าเ

งด้วยความตกใจ ขานรับโดยไม่ทัน

้นเด็กหญิงก็รีบทำตามคำขอ ประคอ

อนแต่ตัวกลับทำอะไรไม่ได้ หัวใจสตรีผู้น

ร้อนอยู่" นางนำถ้วยโจ๊กมาวางไว้ที่โต๊ะข้าง

ราะกลัวเจ้าตัวเล็กจะคลานมากไปจนอาเจียนออกมาก่อน นางใช้ผ้าจับหูหม้อดินต้มยายกออกมาด้วยมือเดียว แขนเล็กๆ นั่นสั่นไหวเพราะเรี่ยวแรงไม

ยเขาลงบนที่นอนยัดนุ่นแบนๆ บนพื้น เป็นที่นอนเก่าของเป่าเป้

ะ ถึงจะไม่หายเป็นปลิดทิ้งใ

ามคิด เพราะต้องดูแลอีกสามคนที่เหลือทั้งที่พึ่งอายุเท่านี้ ไม่แปลกเลยที่นางจะเริ่มมีความคิดอ่านโตกว่าวัย ซึ่งใจจริงของผู้เป็นมารดาไม่ต้องการ คนที่ควรทำงานบ้านตั้งแ

แม่ก็ได้ เจ้าไปทำงานเถอ

น้องที่กำลังคลานเก่งไม่ทัน แต่สุดท้ายก็ยอมฝา

จ้าคะ ได้ยินข้าหรือเปล่า" นางแ

อบมาเบาๆ ก่อนจะพยายามพล

า...

ู่นี่เ

หาคนอื่นๆ ในครอบครัว มือทั้งสองข้างพยายามยกขึ้นห

ไว้เอง แล้วก็พบว่าไม่มีแ

ม่อาจยืนยันได้ และเป็นเพียงการคาดเดาล้วนจากสิ่งที่ตอบโต้มา เป็นไปได้กล้ามเนื้อของผู้เป็นพ่อกำลังอ่อนแรง

ปหาหมอเท่า

ู้อื่นช่วยเหลือ หลังจัดการงานทั่วไปของช่วงเช้าเสร็จแล้วเด็กหญิงก็มากล่อมน้องนอนต่อ นางมีเรื่

นแนบสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอดำเนินไปครู่หนึ่งเป่าเป้ยจึงค่อยๆ ลุกออกมาโดยระวังไม่ใ

งพอที่จะปลูกพืชผักสวนครัวแปลงเล็กๆ ได้ ถึงนางเรียนจบมาในสาขาพฤษศาสตร์ แต่ที่นี่ไม่มีห้องทดลองให้เป่าเป้ยไ

่ข้าจะเอาไปเป็น

า หากเจอเห็ดก็จะเก็บกลับมาด้วย น่าเสีย

ป่าลึกกว่านี

้ทิ้งห่างจากบ้านหลังอื่นมากนัก ยังมีหลายครอบครัวสร้าง

ในบ้าน บังเอิญได้สบตากั

ะนานนัก แม่เป็นห่วง น้