นช้า เพราะฉะนั้นเด็กหญิงตัวน้อยจึงพยักหน้า ตั้งใจว่าจะรีบไปรีบกลั

่างตา แม้จะอยากออกไปทำเช่นนั้นด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้แค่ลุกขึ้นยังเป็นการยากทั้งนางแ

ลูกให้ได้ เยี่ยนฟางหมายมั่นไว้ในใจ วิงวอนต่อโช

หมดที่อาจมีและไม่ลืมจะสำรวจบริเวณรอบๆ ไปในตัว นางเด

เป่าเป้ยจะต้องไปจั

่วนความทรงจำก่อนที่จะตกและจมลงไปนั้นขาดหาย อาจเพราะศีรษะกระแทกจึงมีผลกับความทรง

ี่เหยียบย่างเป็นดินราบไม่ถึงสิบก้าวของผู้ใหญ่ก่อนจะแตะผิวน้ำ คงเป็นสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อการตกปลาสำหรับคนหมู่มาก และเวลาบิดาสอนเป่าเป้ยก็มักจะพาที่นั่น เด็กหญิงคนนั้นจึงไม่เคยคิ

ว้ตรงนั้นจะมีชาวบ้

หน้าให้รอดก่อน ข้าค่อยกล

ข้ามาจากลำธารสายหลัก ทำเป็นบ่อดักขนาดเล็ก เด็กหญิงมองเจ้าสิ่งมีชีวิตหยุบหยับที่กำลังจะชะตาขาด พนมมือไหว้ปลกๆ ทั้งขอบคุณและขอโทษ นางหลับตาปี๋กลั้นใจก่อนจะลงม

้รอทั้งวันก็อาจตกไม่ได้ นางจึงทิ้งเหยื่อไว้แล้วเดินไป

่มีข้าอยู่ด้วยในป่าหรอกน่า อย่างเลวร้ายก็ต้

กินได้ ความสิ้นหวังเป็นอะไรที่ใกล้ตัวอย่างไม่น่าเชื่อ นางประสบมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นตอนเรียนหรือทำงาน ก

พบผลผลิตของธรรมชาติ เด็กหญิงตาวาวเมื่อพบก่อนหน่อไม้ เห็ดอีกหลายต้น นั่งเก็บพวกมันใส่ถุ

ะขอให้กินได้

่อจะนำมาต้มแล้วบดทดแทนกันไป เห็นทีนางจะต้องรีบแก้ปัญหาเป็นการด่วน อย่างน้อยก็ต้องซื้อข้าวเพิ่ม

าพอันแสนหดหู่จนเริ่มจะคล้อยตามไปแล้ว หากนางหมดกำลังใจไปด้วยอีกคนครอบครัวนี้คงไม่มีเหลือ นั

้นคอขาดบาดตาย นางต้องตั้งสติตัวเองด้วย

กหญิงปรับลมห

างความเงียบ มีเพียงเสียงนกกาแว่วร้องมาคลา

ไปที่ลำธาร เสียงตีน้ำดังขึ้น เห็นวงคลื่นไหวๆ อยู่ในบ่อเล็กที่ขุดเอาไว้ ดวงตากลมเบิกกว้าง นางรีบถลาลงจากเนินชันไปที่ข้างล

่ ทว่าใบกับลำต้นเริ่มเปลี่ยนสีและเหี่ยวเฉา เด็กหญิงยิ้มกริ่ม นึกถึงอุปกรณ์บา

าไปมากเท่าที่จะขนไหว ของป่าที่ได้มาครั้งนี้มากมายนัก เด็กหญิงใจดีจนลิงโลด เกือบจะร้องตะโกนเร

เห็นนางตั้งแต่ไกล มองบุตรสาวอยู่ในสายตาตลอดตั้งแต่เห็นเงานางวิ่งมาจากทางภูเขา หวั

ืนนิ่งค้าง พึ่งระลึกเรื่

เป็นๆ นี่ข้า..

ินเนื้อสัตว์แต่จะให้มาฆ่าแกงมันด้วยตัวเองก็รู้สึกกระอ

าย?" น้ำเสียงพวกเป็นแม่มีความกังวลป

่านแม่ไม่ต้องห่วงนะเจ้าคะ" อดีตนักพฤ

บกวนท่านช่วยดูน้อ

กินกลับมามากพอแล้ว อย่างน้อยจนถึงเย็นวัน