ฉัตรกล้ายังจำวันที่ตนเองเจอ

ขบวนเพราะขี้เกียจและไม่ชอบอากาศร้อนเท่าไหร่ เด็กหนุ่มนั่งรออยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน เข

็เห็นว่ามีดรัมเมเยอร์อยู่หลายคน เด็กหนุ่มมองหาเพื่อนร่วมห้องของตนเพราะเธอบอกให้เขาช่วยถ่ายรูปของตนให้ด้วย เมื่อเห

กัสมันก็หลุดออกจากเพื่อนแต่คนที่กล้องไปโฟกัสอยู่กลายเป็นผู้หญิงอีกคน เธอสวยมาก ใบหน้ารูป

ตั้งแต่มาเรียนที่นี่ก็ไม่เคยจะสนใจจะมอ

าก็ได้รูปถ่ายของเพื่อนไปไม่กี่รู

ใคร จากนั้นตลอดทั้งวันเอาก็เอาแต่มองรุ่นพี่ณิชา นอกจากเธอจะเป็นดรัมเมเยอร์

งตอนบ่ายจะเป็นการประกวดกองเชียร์ ฉัตรกล้

ถามระหว่างเวลาพักหลังจากซ้อมเพลงที่

มเพราะเขาได้ยินคำว่าสีฟ้าก็น

ับบ้านได้ข่าวว่าข

สีฟ้าวะ” เขาถามแล้วหันไปมองทางส

จังหวะเท่าไหร่สงสัยคงจะไม่ได้หาคนสำรอ

แล้วยังไอ้ป๊อบกับไอ้อั๋นอีก

ปช่วยสีฟ้

ะตีนี่ยังจะไปช่วยสีอื่นมีอะไรหรือเปล่า อ๋

ียด” ฉัตรกล้าแอบมองไปทางสีฟ้าบ่อยๆ จึงเห็นว่าวันนี้

ขาเป็นแฟนกับพี่อาร์ตรุ่นพี่ประธานนักเรี

กูไม่ได้ไปตีกลองให้พี่อา

ยวพี่อาร์ตเขาก็หาคนม

นี่ไอ้อั๋นว่าคนที่มาตีกลอง

ีถามล่ะมึงจะให้พวก

ิเพราะกูไปช่ว

เดี๋ยวครูก

กเขาว่ามันเป็นน้ำใจนักกีฬา

ดียวนะกล้า แต่กับพ

กูไปเดี๋ยวบอ

น่น

์บังอรที่นั่งอยู่ในเต็นท์อ

ู่ที่สีของตัวเอง” ครูบังอรเห็นเด็กหน

เรื่องจะมาขออ

เลยนะว่าไม่ได้ เขากำลังเชียร์กีฬากันอยู่และวันน

รกล้าคนนี้มักจะทำอะไรที่มัน

ไม่ได้จะขอกลั

ยกล้า” ครูวิไลที่นั

ลองสีฟ้าเขารถล้มเมื่

่แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องที่

อยเข้าจังหวะเท่าไหร่ สีของเรามีมือกลองตั้งสี่คนผม

พราะไม่คิดว่าลูกศิษย์ของต

ว่าเธอจะเป็นคนมี

็ตามกูมาสิเดี๋ยวครูจะพาไปเอง” ครูวิ

คุณคร

ธานสีก็บอกสมาชิกทุกคนในสีว่าเขาจะมาช่วยตีกลองและให้เริ่